ไม่ใช่เวลาที่จะเอ่ยถึงจ้าวเซี่ยว ไว้ค่อยหาเวลาบอกเจียงเซี่ยนก็ไม่สาย “เขามารายงานเรื่องราวให้ข้า ข้าจึงให้ของรางวัลชิ้นหนึ่ง”
เรื่องแบบนี้มักจะมีในวัง
ดังนั้นพวกขันทีกับนางในจึงชอบรายงานข่าวดีให้ชนชั้นสูงในวัง
เจียงเซี่ยนก็ไม่ได้สนใจเช่นกัน และถามหลี่เชียนว่า “เดี๋ยวเจ้ายังต้องออกไปอีกหรือไม่? หากไม่ออกไป ข้าจะสั่งให้คนครัวเพิ่มอาหารเย็นอีกสองสามอย่าง!”
น้ำเสียงใช้ชีวิตอยู่บ้านอย่างสิ้นเชิง
หลี่เชียนดีใจมาก และรีบเอ่ยว่า “ข้าไม่ออกไป ข้าจะอยู่บ้านเป็นเพื่อนเจ้า เจ้าอยากไปไหนหรือไม่?” เห็นดวงอาทิตย์ข้างนอกไปทางตะวันตกแล้ว ก็นึกถึงชิงช้าที่เขาสั่งให้คนตั้งที่สวนดอกไม้ด้านหลังเมื่อหลายวันก่อน จึงเอ่ยอีกว่า “ไม่อย่างนั้น…ข้าไปแกว่งชิงช้าในสวนดอกไม้ด้านหลังเป็นเพื่อนเจ้า?”
เจียงเซี่ยนชอบความสงบไม่ชอบเคลื่อนไหว
นางส่ายหน้าติดกันหลายครั้ง และเอ่ยว่า “อากาศร้อนเกินไป ไม่อยากออกไป”
หลี่เชียนสงสารมาก จึงเอ่ยว่า “พรุ่งนี้ข้าจะบอกท่านพ่อว่า พวกเราจะไปพักที่ภูเขามังกรเมฆสักสองสามวัน”
“จะทำแบบนั้นได้อย่างไร!” เจียงเซี่ยนเจอช่วงเวลาที่หลี่เชียนทำเรื่องโง่น้อยมาก นางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะพลางเตือนเขาว่า “เ
