เรื่องในจวนไม่ได้ด้วยซ้ำ ข้าฟังแล้วก็อยากเชิญคุณหนูเกามาดื่มชาและคุยกันสักหน่อย สุดท้ายข้ายังไม่ทันไปเชิญคุณหนูเกา คุณหนูเกากลับพาคุณหนูสามตระกูลซือมาแล้ว ว่ากันตามหลัก ข้าก็ควรทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นและพบคุณหนูสามตระกูลซือ ก็ถือว่าไว้หน้าคุณหนูเกาเช่นกัน แต่ข้าคิดไปคิดมา รู้สึกว่าตนเองเพิ่งมาถึง และไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น ก็ไปพบคุณหนูสามตระกูลซือที่บุ่มบ่ามบุกเข้ามาแบบนี้แล้ว พวกสมาชิกในครอบครัวที่เป็นผู้หญิงของตระกูลขุนนางไท่หยวนจะคิดหรือไม่ว่าข้าไม่รู้ธรรมเนียมและไม่รู้วิธีต้อนรับแขก ตั้งแต่นี้ไปใครอยากมาพบก็แค่มาหาคุณหนูเกาก็พอ จะไม่ค่อยดีกับชื่อเสียงของข้าและคุณหนูเกา!”
เกาเมี่ยวหรงถูกเจียงเซี่ยนพูดจนเดี๋ยวก็หน้าแดงเดี๋ยวก็หน้าซีด กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเป็นอย่างมาก นานมากถึงจะฝืนเอ่ยออกมาว่า “เพราะข้าละเลยเอง ปกติข้าผ่านอย่างราบรื่น จึงลืมไปชั่วขณะว่าท่านหญิงเพิ่งมาถึง กำลังเป็นช่วงเวลาสร้างบารมี…”
———————————-
