นี่ถือว่าเป็นคำชมหรือเปล่า?!
เจียงเซี่ยนหัวเราะ และรู้สึกว่าหน้าผากของตนเองต้องมีเหงื่อผุดออกมาแล้วอย่างแน่นอน
นางเริ่มแนะนำฮูหยินเหออย่างอ้อมค้อม “ข้าจะให้พวกฉิงเค่อจัดเรียงใหม่ทีละอย่างว่าในบ้านต้องการแม่บ้านกี่คน แต่ละคนต่างต้องดูแลเรื่องอะไรบ้าง ต้องการสาวใช้ระดับหนึ่งกี่คน และสาวใช้ระดับสองกี่คน ทางข้ามีธรรมเนียมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ก็ไม่ต้องปรับแล้ว ท่านดูว่าทางท่านมีคนไหนที่ท่านใช้ประจำบ้าง และปกติดูแลเรื่องอะไรอยู่ ร่างรายชื่อมาให้ข้าก่อน ข้าจะได้ให้พวกนางเว้นตำแหน่งพวกนี้เอาไว้ จะได้ไม่ถึงเวลานั้นข้างกายท่านไม่มีแม้แต่คนที่ใช้ประจำสักคน หากมีคนไหนที่ท่านรู้สึกว่าไม่ดี ท่านก็บอกข้า ถึงเวลานั้นข้าจะให้พวกนางปรับให้เหมาะสมกับเวลา แบบนี้…ใครควรทำอะไร ไม่ควรทำอะไร ก็ชัดเจนหมดแล้ว ทุกคนทำงานตามข้อบังคับ ก็จะไม่เกิดข้อผิดพลาดแล้วเช่นกัน”
ได้ยินว่าจะไม่เกิดข้อผิดพลาดอีก ฮูหยินเหอก็พยักหน้าติดกันหลายครั้ง เหมือนยกภูเขาออกจากอก
เจียงเซี่ยนก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “แต่ท่านก็ไม่สามารถเรียกใช้คนมั่วซั่วได้แล้วเช่นกัน เหมือนอย่างเมื่อก่อนที่เรียกสาวใช้มาคนหนึ่งและให้นางทำงานให้ท่านนั้น ท่าน
