ย ท่านน้าหลานบอกข้าหมดแล้ว ท่านทำเพื่อข้า ถึงได้เลือกบุตรสาวของตระกูลเหอเป็นภรรยาใหม่ ทุกเรื่องล้วนมีข้อดีข้อเสีย ตอนนี้ข้าเติบโตได้ดีขนาดนี้ ท่านควรจะดีใจถึงจะถูก ส่วนเรื่องอื่นนั้น นอกจากที่ฮูหยินเหอไม่ค่อยถนัดเรื่องงานบ้านแล้ว ก็กลับดูแลท่านเป็นอย่างดี ไม่เคยกล้าดูถูกและเมินเฉย นี่ก็ใช้ได้แล้ว”
หลี่ฉางชิงถูกลูกชายพูดจาแทงใจ และถูกปลอบใจอีกพักหนึ่ง ในใจหวานเหมือนกินน้ำผึ้ง
เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มและต่อยบ่าของลูกชายหมัดหนึ่งอย่างไม่เบาไม่หนัก แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ถือว่าข้าไม่เสียแรงที่รักเจ้า”
หลี่เชียนหัวเราะ และหลอกให้หลี่ฉางชิงกลับไปแล้ว โดยไม่เอ่ยถึงเรื่องดูแลบ้านอย่างเด็ดขาด
เจียงเซี่ยนก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เช่นกัน
นางอยู่ที่เรือนตะวันตก ทางนี้ทุกอย่างล้วนเป็นระเบียบเรียบร้อย เพียงแค่ปรนนิบัติและคุยกับฮูหยินเหอเล็กน้อยทุกเช้าและเย็น ฮูหยินเหอก็หน้าตายิ้มแย้มตลอด ไม่ต้องพูดถึงเรื่องวางมาดแม่สามี แม้แต่คำพูดรุนแรงก็ไม่เคยเอ่ยสักคำ ส่วนหลี่ฉางชิงก็มองนางและยิ้มตาหยี แม้แต่เจียงเซี่ยนเองยังรู้สึกว่าตนเองน่ารักขึ้นมา พวกหลี่หลินก็เคารพนางมากเช่นกัน แม้จะไม่ค่อยใกล้ชิดกัน ทว่าก
