็เจียงเซี่ยนคิดว่า นี่เป็นระยะห่างที่ดีที่สุด…นางเป็นภรรยาของหลี่เชียน ไม่ใช่พี่น้องของหลี่หลินเสียหน่อย จะใกล้ชิดขนาดนั้นไปทำไม?
แต่หลี่เชียนกลับดีกว่าที่นางคิดไว้
บางครั้งหลี่เชียนจะถูกหลี่ฉางชิงเรียกออกไปทำงานหรือพบแขก บางครั้งจะเก็บตัวและคุยกับพวกเซี่ยหยวนซีอยู่ในห้องหนังสือ นอกจากนี้ก็จะอยู่เป็นเพื่อนนาง บางครั้งทั้งสองคนสามารถผลัดกันพูดเรื่องขนมข้าวครึ่งชิ้นจะให้ใครกินกันแน่ได้นานมาก จนขนมข้าวเย็นแล้วก็ไม่สนใจแม้แต่นิดเดียว
นางถึงกับรู้สึกว่า เพียงแค่อยู่กับหลี่เชียน ทุกเรื่องก็ล้วนกลายเป็นสนุกมาก
คืนนี้ถึงยามห้ายแล้วหลี่เชียนก็ยังไม่กลับมา นางพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ
เซียงเอ๋อร์เป็นคนที่เข้าเวรกลางคืน นางถามเจียงเซี่ยนว่าอยากดื่มน้ำหรือว่าอยากเข้าห้องน้ำหรือเปล่า
เจียงเซี่ยนไม่ตอบ
ทว่าในใจกลับหวาดกลัวขึ้นมาลึกๆ
นางแต่งมาเพียงแค่สิบกว่าวัน ก็ชินกับการอยู่เป็นเพื่อนของหลี่เชียนแล้ว ไม่…ไม่ใช่ชิน แต่แยกจากการอยู่เป็นเพื่อนของหลี่เชียนไม่ได้ หากหลี่เชียนเลือกวงศ์ตระกูลระหว่างวงศ์ตระกูลกับนาง นางจะยอมได้หรือ? นางจะยอมหรือ?
เจียงเซี่ยนนั่งพิงหัวเตียง และนอนไม่หลับนานมาก
จ
