อีกเลย
หลี่เชียนหัวเราะเบาๆ แล้วช่วยจัดผ้าห่มให้นาง และตะแคงตัววางมือตรงเอวของนาง แล้วก็หลับตาลงเช่นกัน
เจียงเซี่ยนไม่รู้ว่าตนเองหลับไปตอนไหน แล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตนเองหลับไปอย่างไร ตอนที่ตื่นขึ้นมา ฟ้ายังไม่สว่าง แต่หลี่เชียนกลับตื่นแล้ว และกำลังสั่งฉิงเค่อที่เข้าเวรกลางคืนเสียงเบาว่า “ไม่ต้องรบกวนท่านหญิง ให้นางนอนอีกสักครู่ พวกเจ้าเตรียมของทุกอย่างให้พร้อม แล้วปลุกนางก่อนออกเดินทางครึ่งชั่วยาม ส่วนอาหารเช้าก็กินในรถม้าก็ได้”
————————————
