จงเทียนอวี่ที่คอยจับตาดูเกาเมี่ยวหวากับหลี่หลินตลอดก็เดินช้าลงเช่นกัน แล้วก็ได้ยินเกาเมี่ยวหวาหยอกหลี่หลินเล่นว่า “น้องชายเจ้าแต่งงานแล้ว เจ้ายังโสดอยู่ ก็ต้องรีบหน่อยหรือไม่ ระวังลูกของหลี่เชียนจะเป็นลูกชายคนโตกับหลานชายคนโตของตระกูลหลี่”
หลี่หลินไม่ค่อยสนใจนัก และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เดิมทีพวกเราสองคนก็เป็นคนละครอบครัวกันอยู่แล้ว ไม่มีอะไรเทียบกันได้นี่นา!”
ทั้งสองคนยิ้มอย่างเงียบๆ
บิดาของหลี่ฉางชิงไม่มีอสังหาริมทรัพย์ ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตหลี่ฉางชิงก็ออกมาจากตระกูลแล้ว ไม่ได้คิดเรื่องแบ่งหรือไม่แบ่งสมบัติด้วยซ้ำ สายของหลี่หลินเป็นสายตรงและสายลูกชายคนโตที่รับหน้าที่ได้โดยไม่จำเป็นต้องรู้สึกละอายใจ เขาเป็นลูกชายคนโตกับหลานชายคนโตที่ไม่มีความคิดเห็นแย้ง แต่หากทุกคนในสังคมคำนึงถึงแต่เรื่องนี้ เช่นนั้นคงจะมีแต่ความขัดแย้ง ถึงแม้หลี่ฉางชิงจะเป็นสายลูกชายคนรอง ทว่าเวลานี้เขาใช้ชีวิตได้ดีที่สุดในตระกูลหลี่ ทุกคนต่างก็ขอร้องเขา เขากลายเป็นเสาหลักของตระกูลหลี่แล้ว ลูกชายคนโตกับหลานชายคนโตอย่างหลี่หลินก็ไม่มีความหมายอะไรแล้วเช่นกัน
จงเทียนอวี่ครุ่นคิด พลางหาจงเทียนอี้พี่ชายของตนเองเจอแล้ว
จงเทียนอี้กำลังฟังหลี่เชียนกับหลี่หนิงคุยกัน
เขาดึงแขนเสื้อของพี่ชาย
จงเทียนอี้หันกลับมา และเอ่ยอย่างแปลกใจว่า “มีอะไรหรือ?”
หลี่เชียนกับหลี่หนิงที่คุยกันหันกลับมามองเขา ทำให้สิ่งที่เขาจะพูดติดอยู่ในลำคอ เ
