ดังนั้นตอนที่เจียงลวี่เรียกหลี่เชียนไป หลี่เชียนก็คิดว่าเจียงลวี่อยากยืนยันเรื่องการคุ้มกันของตระกูลหลี่สำหรับการรับตัวเจ้าสาวเป็นครั้งสุดท้ายเช่นกัน ใครจะรู้ว่าเจียงลวี่ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้ด้วยซ้ำ แต่เอ่ยถึงเรื่องของตระกูลหาน “ครั้งที่แล้วเจ้าบอกข้าว่า ให้ตระกูลเฉากับตระกูลหวังร่วมมือกันจะดีที่สุด ข้าคิดว่าเจ้าพูดมีเหตุผลมาก แต่ข้าคิดดูดีๆ แล้ว หานจงผู้นี้ระมัดระวังมากเกินไปมาโดยตลอด อยากให้ตระกูลหานทำอะไรสักอย่าง เกรงว่าจะไม่ง่ายเช่นกัน ไม่รู้ว่าเจ้ามีความคิดอะไรหรือไม่?”
หลี่เชียนลำบากใจเล็กน้อย
เขาคิดไม่ถึงว่าเจียงลวี่จะให้เขาช่วยตัดสินใจ
“เจ้าคิดว่าทางเฉาเซวียนจัดการค่อนข้างยากหรือ?” หลี่เชียนคิดแล้วก็เอ่ยว่า “ฮองเฮาต่างหากที่เป็นมารดาของแคว้นที่แท้จริง เฉาไทเฮาอยากมีอิทธิพลต่อวังหลัง ก็จำเป็นต้องอาศัยความกตัญญู ตอนนั้นเฉาไทเฮาเลือกคุณหนูของตระกูลอันลู่โหว ก็เพราะถูกใจที่ตระกูลอันลู่โหวมีจำนวนคนในตระกูลไม่มากนัก แล้วก็ไม่มีอำนาจและอิทธิพล แต่จิ้นอันโหวกลับไม่เหมือนกัน เขาไม่เพียงแต่มีลูกหลานมากมาย ทว่ายังสนิทสนมกับฝ่าบาทด้วย คุณหนูใหญ่ตระกูลไช่เป็นฮองเฮา จะต้องช่วยฝ่าบาทต่อต้านเฉาไทเฮาอย่างแน่นอน สุดท้ายเฉาไทเฮากำจัดคุณหนูใหญ่ตระกูลไช่ไปแล้ว กลับมีท่านหญิงชิงอี๋โผล่มาอีกคน”
“ท่านหญิงชิงอี๋ยุ่งยากมากกว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลไช่”
“นอกจากนางจะมีแม่เป็นท่านหญิงแล้วยังมีตาเป็นชินอ๋องด
