้วย หากฝ่าบาทเมินเฉาไทเฮา ท่านหญิงชิงอี๋ก็จะไม่เห็นเฉาไทเฮาอยู่ในสายตาเช่นกันอย่างแน่นอน ยิ่งกว่านั้นตอนนั้นที่เฉาไทเฮาถูกบีบบังคับให้ไปพักผ่อนอย่างสงบที่ภูเขาวั่นโซ่ว ก็ยังมีความดีความชอบส่วนหนึ่งของอ๋องเจี่ยนด้วย เฉาไทเฮาไม่มีทางที่จะยอมปล่อยให้ท่านหญิงชิงอี๋ไปนั่งบนบัลลังก์ของฮองเฮาสมใจอย่างแน่นอน ข้าคิดว่าแทนที่เจ้าจะไปปรึกษาเรื่องนี้กับเฉาเซวียน สู้คิดหาทางปรึกษาเรื่องนี้กับเฉาไทเฮาดีกว่า ข้าคิดว่า…เฉาไทเฮาจะต้องให้ความคิดที่ดีแก่เจ้าอย่างแน่นอน”
หลี่เชียนไม่อยากเข้าไปยุ่งในเรื่องนั้น
แม้เขาจะแนะนำให้ตระกูลเฉากับตระกูลหวังร่วมมือกัน ทว่านั่นก็เพื่อต่อสู้กับตระกูลหาน แต่ไปหาเรื่องตระกูลหานเอง ก็จะต้องลากไทฮองไทเฮาเข้าไปพัวพันด้วยอย่างแน่นอน และคนที่เจียงเซี่ยนใส่ใจที่สุดก็คือไทฮองไทเฮา เขาไม่อยากทำให้เจียงเซี่ยนเสียใจ
ทว่าเจียงลวี่ได้ยินแล้วกลับยิ้มออกมาเล็กน้อย
เมื่อวานเขาไปถามเจียงเจิ้นหยวน บิดาก็บอกเขาแบบนี้เหมือนกัน
และหลี่เชียนสามารถคิดไปในทางเดียวกันกับบิดาได้ ก็ถือว่ามีความคิดไม่ธรรมดาเช่นกัน
ในราชสำนักไม่มีพันธมิตรและศัตรูถาวร
ดูท่าทาง ตระกูลเจียงของพวกเขาต้องร่วมมือกับตระกูลเฉาแล้ว
เจียงลวี่เอ่ยว่า “ข้ารู้ว่าควรจะทำอย่างไรแล้ว ความคิดของเจ้าดีมาก”
ไม่มีความดีใจที่แก้ปัญหาได้ แต่กลับตอบอย่างขอไปทีเล็กน้อย
หลี่เชียนถอนหายใจในใจ
นี่เป็นอีกครั้งที่ตระกูลเจียงหยั่งเชิงเขา
เ