งเบาๆ อยู่ตรงนั้นว่า “ท่านไม่ใช่พี่ชายของข้าหรือ? หากเขากล้าทำลายงานแต่ง ท่านจะไม่ต่อยเขาอย่างนั้นหรือ? ข้ายังต้องกังวลอะไรอีก!”
เจียงลวี่นึกถึงเรื่องที่เขาพ่ายแพ้หลี่เชียนก่อนหน้านี้…ทันใดนั้นก็รู้สึกว้าวุ่นใจมาก จึงเอ่ยว่า “เจ้าก็หาเรื่องไปเถอะ ข้าจะไปหาท่านแม่แล้ว!”
ทิ้งเจียงเซี่ยนเอาไว้ และสะบัดแขนเสื้อจากไป
เจียงเซี่ยนไม่รู้ว่าเจียงลวี่โกรธอะไร พลางคิดว่าเดี๋ยวก็จะทาแตงกวาเหนียวๆ บนหน้าตนเองเสร็จแล้ว เลยตัดสินใจว่าเดี๋ยวล้างหน้าแล้วค่อยไปถามเจียงลวี่ จึงนอนนิ่งๆ และฟังสาวใช้สองคนเอ่ยเรื่องพิธีแต่งงานในวันพรุ่งนี้ต่อ “…ฮูหยินตั้งใจสั่งให้คนแลกเหรียญทองแดงมาสิบหลัวโดยเฉพาะ ถึงเวลานั้นจะห่อทั้งหมดเป็นเงินและตกรางวัลให้คนรับใช้ของตระกูลหลี่ที่มาช่วยขนย้ายสินเดิม เหล่าพี่น้องในเรือนต่างก็ถูกฮูหยินเรียกไปแล้ว ตอนเที่ยงก็ไม่ได้กลับมาเจ้าค่ะ”
นางพยักหน้าอย่างเหม่อลอย ด้วยไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้นัก และถามสาวใช้ว่า “ทาสิ่งนี้บนหน้าแล้วจะทำให้ข้าขาวขึ้นจริงๆ หรือ?”
“พวกเราทาแล้วต่างก็ดูขาวขึ้น” สาวใช้คนหนึ่งในนั้นเอ่ยอย่างจริงใจว่า “แต่ท่านหญิงขาวขนาดนี้แล้ว ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนหรือไม่”
เจียงเซี่ยนดีใจเล็กน้อย และเอ่ยว่า “พวกเจ้าคิดว่าข้าขาวมากหรือ?”
“ขาวมากเจ้าค่ะ!” ทั้งสองคนเอ่ยเหมือนกันว่า “พวกเรายังไม่เคยเจอคนที่ขาวมากกว่าท่านหญิงเลย!”
“พวกเจ้าเคยเจอคนกี่คนล่ะ!
