ในเมื่อมาแล้ว ก็ขาดการดื่มเหล้าสังสรรค์ไม่ได้
เติ้งเฉิงลู่พยักหน้าตกลง ทุกคนจึงตกลงกันว่าพรุ่งนี้เช้าต้นยามซื่อจะไปด้วยกัน
แน่นอนว่าเจียงเจิ้นหยวนย่อมอยากเห็นเรื่องนี้ประสบความสำเร็จ จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “พรุ่งนี้ข้ากับใต้เท้าฉีต้องไปดูที่ลานฝึก จึงไม่เล่นเป็นเพื่อนคนรุ่นหลังอย่างพวกเจ้าแล้ว พวกเจ้าไปกันเองเถอะ ข้าไม่เข้าร่วมแล้ว!”
ไม่มีเจียงเจิ้นหยวน ทุกคนก็สบายใจขึ้น
ทุกคนขานรับพร้อมกัน และเอ่ยคำพูดเกรงใจที่ไม่ได้ออกมาจากใจจริงสองสามคำ ทำให้เจียงเจิ้นหยวนหัวเราะอย่างมีความสุขและตวาดด่าอยู่พักหนึ่ง หลังจากนั้นเห็นว่าดึกแล้ว จึงพากันลุกขึ้นบอกลา
งานเลี้ยงของเรือนด้านในก็เลิกแล้วเช่นกัน ไป๋ซู่กับพี่น้องสกุลฉีส่งแขกแทนเจียงเซี่ยน
ตอนที่จินย่วนกำลังจะขึ้นรถม้าก็อดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองกองบัญชาการที่ประตูใหญ่สูงตระหง่านครั้งหนึ่ง
พวกผู้ชายที่เรือนด้านหน้าจะดื่มเหล้า ตอนที่งานเลี้ยงของพวกนางเลิก ทางนั้นเพิ่งจะกินไปได้ครึ่งเดียว พวกนางก็ย้ายไปดื่มชาที่โถงบุปผาแล้ว ฮูหยินฝางคอยจับตามองเจียงเซี่ยนตลอด แค่กินบะหมี่ติดกันสองสามคำก็รีบส่งสัญญาณให้พวกสาวใช้คีบอาหารมังสวิรัติให้นางสักหน่อย ประคบประหงมเหมือนแก้วตาดวงใจ และจะไม่ยอมให้สะเพร่าแม้แต่นิดเดียว พอเห็นว่างานเลี้ยงด้านหน้าจะเลิกแล้ว ชีกูยังเข้ามาแอบบอกเจียงเซี่ยนว่า “นายท่านบอกว่าจะกลับจวนแล้วเจ้าค่ะ พรุ่งนี้จะจัดงานเลี้ยงต้อนรับพวกเฉิ
