งเอินกงในจวน ถามว่าท่านอยากกินหรืออยากดื่มอะไรหรือไม่ พรุ่งนี้นายท่านจะให้แม่ครัวทำให้ท่าน คุณท่านของพวกเราเชิญแม่ครัวกลับมาจากเมืองหลวงสามคน คนหนึ่งทำอาหารเมืองหลวง คนหนึ่งทำอาหารเจียงซู แล้วก็อีกคนหนึ่งทำของว่างของเมืองหลวง ท่านอยากกินอะไรก็ทำได้หมด ตอนที่ท่านหญิงออกเรือน แม่ครัวสามคนนี้ก็จะตามท่านไปไท่หยวนด้วยเจ้าค่ะ”
แม้ชีกูจะพูดเสียงเบา ทว่าตอนนั้นนางนั่งอยู่กับเจียงเซี่ยนโดยมีโต๊ะชากั้นอยู่ตรงกลาง จึงยังคงได้ยินอย่างชัดเจน
นางคิดว่าเจียงเซี่ยนจะพยักหน้าและให้ชีกูออกไป แต่ใครจะรู้ว่าเจียงเซี่ยนกลับหัวเราะเสียงเบาและเอ่ยกับชีกูว่า “ข้าไม่ชอบกินของว่างในเมืองหลวงที่สุดแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งของที่ห้องเครื่องทำ หากไม่หวานเกินไปก็นิ่มเกินไป ข้าชอบกินของว่างของเจียงหนาน เจ้าให้เขาหาคนครัวจากเจียงหนานให้ข้าสักคนแล้วกัน”
เจียงเซี่ยนเม้มปากยิ้มก่อนพูด ในดวงตาฉายแววเจ้าเล่ห์อย่างเบาบาง
เห็นได้ชัดว่าหยอกหลี่เชียนเล่น
ชีกูก็มองออกอย่างชัดเจนเช่นกัน นางยิ้มด้วยสายตาเมตตาและเอ่ยว่า “เจ้าค่ะ” แล้วเพิ่มความสนุกให้กับเจียงเซี่ยนโดยหยอกหลี่เชียนเล่นด้วยว่า “ท่านว่าเชิญแบบหอหลิ่วชุ่ยหรือว่าเชิญแบบร้านเสว่เทาดีเจ้าคะ?”
ร้านเสว่เทาของเจียงหนานก่อร่างสร้างตัวด้วยการทำขนมหวาน หลังจากค่อยๆ เติบโตขึ้น ก็เริ่มเปิดร้านของว่าง ของว่างของร้านพวกเขามีแบบมากที่สุด รสชาติแปลกๆ ก็มีหมด ทว่าหอหลิ่วชุ่ยกลับเป็น
