งสามีที่แต่งงานถึงแม้ตระกูลกับฐานะจะสู้นางไม่ได้ แต่กลับหล่อเหลาสง่างาม เฉลียวฉลาดและมีความสามารถ หลังจากไปพึ่งพาอาศัยกลุ่มอันธพาลได้ไม่นานก็กลายเป็นหัวหน้าสาขาของสาขาเจิ้นเจียงของกลุ่มอันธพาล และเป็นหนึ่งในห้าผู้คุมงานของกลุ่มอันธพาล ทว่านางกลับหย่ากับสามีหลังจากบิดามารดาเสียชีวิตทั้งคู่ ปิดบังชื่อแซ่ที่แท้จริงของตนเองและอาศัยการแสดงศิลปะประทังชีวิตในยุทธภพ ต่อมาก็สมัครใจขายตัวเป็นหญิงรับใช้ข้างกายหลี่เชียน
หลี่เชียนคิดว่า ชีกูสมองมีปัญหาไปแล้วอย่างสิ้นเชิง
จึงไม่ค่อยไว้วางใจชีกูอยู่นานมาก
ชีกูอดไม่ได้ที่จะเผยความเจ็บปวดรวดร้าวออกมาทางสีหน้า และเอ่ยเสียงเบาว่า “โอวอิงรังเกียจที่ข้าหยาบคาย เขาถูกใจผู้หญิงจากตระกูลจวี่เหรินคนหนึ่ง และบังเอิญว่าคนอื่นก็ถูกใจเขาเช่นกัน จึงจำเป็นต้องหย่า การหย่า…ก็เป็นเพียงการไว้หน้าข้าเล็กน้อยเท่านั้น”
หลี่เชียนขมวดคิ้ว
เสียงของชีกูทั้งเหนื่อยล้าและโศกเศร้า ทว่าไม่มีความโกรธแค้นแม้แต่นิดเดียว “สุดท้ายแล้วก็เป็นเพราะข้าไร้ความสามารถเกินไปอยู่ดี และที่บ้านของข้าก็มีน้องชายข้าดูแลตระกูลแล้ว ข้าไม่อยากให้ทุกคนรู้เรื่องนี้ ทำให้ตนเองหน้าตาอัปลักษณ์และแลดูลำบาก และยิ่งไม่อยากทำให้ท่านพ่อกับท่านแม่ที่ล่วงลับไปแล้วเสียชื่อเสียง จึงไปจากตระกูลโอว แต่ข้าก็อยากรู้ว่า ข้าสู้คุณหนูจากตระกูลจวี่เหรินคนนั้นไม่ได้ตรงไหนกันแน่? แค่เพราะนางมาจากตระกูลขุนนางที่คนรุ่นก่อ
