ช่เรื่องดีเลย!”
เฉาเซวียนยิ้มและเอ่ยว่า “ไทเฮาก็คิดแบบนี้เหมือนกัน ทว่าฝ่าบาทก็ทำตัวเหิมเกริมเกินไปเช่นกัน ไทเฮาเป็นห่วงฝ่าบาทจริงๆ แต่ตอนนี้นอกจากคำพูดของราชเลขาธิการวังกับใต้เท้าสยงแล้ว ฝ่าบาทก็ไม่ฟังคำพูดของใครทั้งนั้น ตอนนั้นไทเฮาก็ใจร้อนไปหน่อยเช่นกัน เวลานี้เลือกท่านหญิงชิงอี๋ของตระกูลอ๋องเจี่ยนเป็นฮองเฮาแล้ว ไทเฮาไม่เพียงแต่คลายความพิโรธแล้ว ทว่ายังเรียกฝ่าบาทไปที่ภูเขาวั่นโซ่ว และมอบตราประจำตัวของฮองเฮาให้ฝ่าบาทต่อหน้าอ๋องเจี่ยนด้วย”
หลี่เชียนได้ยินแล้วก็แอบรู้สึกดีใจ
ยังดีที่เจียงเซี่ยนไม่ได้แต่งงานกับจ้าวอี้
ท่านหญิงชิงอี๋ยังไม่แต่งไป ไทเฮาก็เริ่มวางกับดักกลั่นแกล้งท่านหญิงชิงอี๋แล้ว
ดูท่าทางต่อไปเมืองหลวงจะมีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว
หลังจากนั้นเฉาเซวียนเอ่ยถึงเรื่องแต่งงานของจ้าวเซี่ยวกับคุณหนูใหญ่แห่งจวนจิ้นอันโหว “…ไทเฮาสั่งให้สำนักหอดูดาวหลวงดูวันแล้ว กำหนดส่งตัวเจ้าสาววันที่ยี่สิบเดือนเก้า”
หลังจากหวังจ้านกลับเมืองหลวงจากวัดป่าโอสถเป็นเพื่อนจ้าวเซี่ยว จ้าวเซี่ยวก็ออกจากเมืองหลวงและกลับฝูเจี้ยนคืนนั้นเลย
หลี่เชียนยิ้มพลางชวนพวกเฉาเซวียน “พวกเจ้าเป็นแขกที่นานๆ จะมาและมาจากแดนไกล พวกเราก็ยากที่จะได้รวมตัวกันเช่นกัน พรุ่งนี้ข้าจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับพวกเจ้าในจวน ต้องขอให้ซื่อจื่ออันลู่โหวโปรดให้เกียรติมาเยือนจวนของข้าด้วย”
————————————–
