ดที่อ่อนน้อมถ่อมตนแบบนี้ออกมาต่อหน้าทุกคน
เจียงเซี่ยนเลิกคิ้ว
จินย่วนก็ยิ้มและเอ่ยแล้วว่า “พวกท่านดูสิ เดิมทีท่านพ่ออยากจัดงานใหญ่ตอนวันเกิดข้า ปรากฏว่าท่านหญิงหมั้นวันที่หก รับตัวเจ้าสาววันที่ยี่สิบสี่ ช่วงนี้ทุกคนต่างก็แย่งกันไปดูท่านหญิงแล้ว ยังมีใครว่างไปสนใจงานเลี้ยงวันเกิดของข้าหรือ? ท่านทำให้ข้าสมปรารถนาแล้ว!”
คำพูดนี้ทั้งเอ่ยเพื่อขอบคุณเจียงเซี่ยน และเป็นการแสดงท่าทีของตนเองอย่างชัดเจน นางวางตัวถูกกาลเทศะและเหมาะสมมาก
เจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่ต่างก็อดที่จะแอบพยักหน้าไม่ได้
พี่น้องสกุลฉีถามนางอย่างอยากรู้ว่า “คุณหนูจิน เช่นนั้นงานเลี้ยงวันเกิดของท่านจะจัดหรือไม่?”
“ไม่รู้” จินย่วนยิ้มพลางเอ่ยเหมือนกำลังสื่อถึงอะไรบางอย่าง “ท่านพี่บอกแล้วว่า จะอยู่ช่วยแม่ทัพหลี่ที่นี่ ส่วนข้านั้น…ก็ขึ้นอยู่กับท่านพี่แล้วว่าจะจัดการอย่างไร!”
ทุกคนต่างก็รู้ความหมายของนาง จึงไม่ถามอะไรเพิ่มอีกเช่นกัน และเอ่ยเรื่องแต่งงานของเจียงเซี่ยน “ท่านหญิง หลังจากท่านแต่งงานแล้ว ชวนข้ากับน้องสาวไปเที่ยวตระกูลหลี่ได้หรือไม่? ข้าได้ยินคนอื่นบอกว่า บ้านส่วนตัวตรงถนนหลังกองบัญชาการซานซีของตระกูลหลี่ตกแต่งหรูหรางดงาม แม้แต่ห้องน้ำก็ใช้โถส้วม และขันด้วยไม้สีทองไหมทอง บนประตูและหน้าต่างของบ้านพวกเขาล้วนฝังกระจกเจ็ดสี…”
ฉีตานมองเจียงเซี่ยนตาโต ในดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนา
ทว่าเจียงเซี่ยนกลับรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จึ
