ได้ภายในเวลาสั้นๆ และร่วมมือกันสังหารศัตรูเหมือนบุกโจมตีข้าศึก ถึงจะสามารถแขวนคอพวกคนที่กล้าหมายตาสินสอดของตระกูลหลี่ตายหมดได้ แม้จะมีศัตรูหนีรอดไปได้คนสองคน ก็สามารถตามไปฆ่าและกำจัดเหตุร้ายได้ทันเวลา ไม่เหลือพยานที่รอดชีวิตไว้แม้แต่คนเดียว ลูกไม้ของเขาถึงจะไม่ทำให้คนสงสัยได้
หลี่เชียนคิดแล้วก็เอ่ยว่า “เว่ยสู่องครักษ์ของข้าเป็นหัวหน้า ปกติข้าเป็นคนฝึกขอรับ”
นั่นก็หมายความว่า เป็นทหารส่วนตัวของตระกูลหลี่จริงๆ
เห็นหลี่เชียนไม่ปิดบัง เจียงเจิ้นหยวนก็พยักหน้าเล็กน้อย
ทว่าจินเซียวกับจินเฉิงกลับยากที่จะปิดบังความหวาดกลัวในใจได้ จึงเปลี่ยนสีหน้าไปทันที
พวกเขาไม่รู้สถานการณ์โดยละเอียด แต่พวกเขากลับรู้ว่าตระกูลหลี่สังหารคนที่หมายตาสินสอดของตระกูลหลี่หมดแล้ว ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่าตระกูลหลี่จ่ายเงินเชิญมือสังหารมา ดังนั้นวิธีการถึงได้โหดร้ายและรุนแรงแบบนี้
แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นองครักษ์ของตระกูลหลี่
หากเป็นเช่นนั้นตระกูลหลี่…ก็โหดเหี้ยมเกินไปหน่อยแล้ว
ทว่าพวกเขากลับกำลังจะทำงานร่วมกับหลี่เชียน แถมสิ่งที่ทำยังเป็นการยึดครองผลงานของคนอื่นโดยไม่ลงแรงเองและปล้นจากโจรมาอีกทีด้วย
ทั้งสองคนอดไม่ได้ที่จะแอบแลกเปลี่ยนสายตากัน และต่างก็มองเห็นความลังเลกับความตื่นเต้นในสายตาของกันและกัน
ที่ลังเลเพราะหลี่เชียนไม่ได้เป็นมิตรอย่างรูปลักษณ์ภายนอกของเขา ที่ตื่นเต้นเพราะมีหุ้นส่วนแบบนี้ ทำอะไรก็ค่อนข้างประสบค
