รุนแรง
จินเซียวพอจะรู้ความคิดของหลี่เชียน
ทว่าบางครั้งเจ้าถูกคนใช้เป็นเครื่องมือ ก็แสดงว่าเจ้ายังมีค่าอยู่ หากเจ้าไม่มีแม้แต่ค่าให้ถูกคนใช้เป็นเครื่องมือแล้ว เจ้าก็ไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิงแล้ว
แต่เขาไม่อยากให้น้องชายกับน้องสาวของเขาเข้ามาพัวพันด้วย จึงเอ่ยว่า “ข้าเคยช่วยแม่ทัพหลี่หลี่เชียนสามีของท่านหญิงเจียหนานเอาไว้มาก เรื่องนี้แม่ทัพหลี่เป็นคนขอร้องท่านหญิงเจียหนาน ท่านหญิงเจียหนานชอบแม่ทัพหลี่มาก ถึงได้ลงมือช่วยเหลือกัน”
จินย่วนได้ยินแล้วก็ก้มหน้าลง และไม่พูดอะไรนานมาก
จินเซียวแปลกใจ จึงเอ่ยว่า “เจ้าไม่ยินดีหรือ?”
จินย่วนไม่เอ่ยสิ่งใด
จินเฉิงอยากพูดแต่ก็หยุดไว้
จินเซียวเอ่ยว่า “อาเฉิง เจ้าว่ามา!”
จินเฉิงมองจินย่วนครั้งหนึ่ง พอเห็นนางนิ่ง ถึงเอ่ยว่า “ท่านพี่ น้องหญิงไม่อยากแต่งงานกับคนที่มาจากตระกูลทหารขอรับ…คนที่ฮูหยินฝางรู้จัก เกรงว่าส่วนใหญ่จะเป็นตระกูลที่เหมือนกับพวกเราเช่นกัน จึงอาจจะไม่สามารถหาการแต่งงานที่ถูกใจให้น้องหญิงได้ขอรับ”
“ไม่อยากแต่งเข้าตระกูลทหารหรือ?” จินเซียวตกใจ “ทำไม? หรือว่าเจ้าอยากแต่งไปตระกูลบัณฑิตอย่างนั้นหรือ? เจ้ามีคนที่ชอบแล้วหรือเปล่า? ตระกูลที่เหมือนกับพวกเราไม่ดีตรงไหน ฐานะครอบครัวใกล้เคียงกัน แต่งไปแล้วควรทำอะไรไม่ควรทำอะไรก็รู้หมด แต่ตระกูลบัณฑิตพวกนั้นยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ให้ความสำคัญกับธรรมเนียม พวกเขาดูถูกพวกเรามาโดยตลอด ต่อให้เจ้าฝืนแต่ง
