ไหม?”
จินเฉิงพยักหน้าติดกันหลายครั้ง และเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “ท่านพี่ ข้าเชื่อฟังท่าน” แล้วก็ยิ้มอย่างเขินอายและเอ่ยอีกว่า “ฮูหยินหลี่ว์มักจะไปตรวจสอบและเปรียบเทียบการเรียนของน้องสามกับน้องสี่ ข้า…ข้าไม่กล้าทำตัวเด่น…อาย่วนก็เหมือนกัน…หากเทียบกับคนข้างนอก พวกเราต่างก็ไม่ได้แย่กว่าคนอื่น!”
จินเซียวได้ยินแล้วน้ำตาก็เกือบจะร่วงลงมา เขาเอ่ยว่า “อืม” คำหนึ่ง และเอ่ยกับจินย่วนว่า “เมื่อครู่ข้ายังไม่ได้บอก เจ้าก็โมโหขึ้นมา คนที่ช่วยเจ้าในครั้งนี้คือท่านหญิงเจียหนาน เจ้าก็เคยเจอเช่นกัน คนที่นางขอร้องคือฮูหยินฝางของเจิ้นกั๋วกง ฮูหยินฝางมีชื่อเสียงดีที่เมืองหลวงมาตลอด ทำอะไรไว้ใจได้มาก พวกสมาชิกในครอบครัวที่เป็นผู้หญิงที่อยู่ในสังกัดของตระกูลเจียงมีเรื่อง ต่างก็ชอบขอให้ฮูหยินฝางช่วยเหลือ ข้าก็เคยเจอฮูหยินของเจิ้นกั๋วกงสองครั้งเช่นกัน แค่เห็นก็รู้ว่าเป็นพวกคนจิตใจเมตตา พวกนางไม่มีทางทำร้ายเจ้าหรอก อาย่วน ข้าไม่มีความสามารถทำให้ท่านพ่อเปลี่ยนความคิด แต่โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อย สุดท้ายแล้วเจ้าจะฟังท่านพ่อหรือจะขอให้ฮูหยินฝางตัดสินใจให้เจ้า เจ้าต้องคิดให้ดี!”
จินย่วนไม่ได้โง่ นางเอ่ยอย่างสงสัยว่า “ข้ากับท่านหญิงเจียหนานไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ทำไมนางถึงช่วยช้า?”
นางถึงกับไม่ไปคารวะ ทั้งที่รู้ว่าท่านหญิงเจียนหนานดื่มชาอยู่ที่หออี้เซียน เพื่อหลบเลี่ยงท่านหญิงเจียหนาน
ลดเกียรติของท่านหญิงเจียหนานอย่าง
