หากเจ้าคิดว่าตระกูลจินแยกจากตระกูลเซ่าไม่ได้ และจำเป็นต้องใช้ชีวิตด้วยการขอร้องตระกูลเซ่า ข้าก็จะถือว่าเจ้าไม่รู้เรื่องนี้ และจะออกหน้าไปบอกท่านหญิง…
วาจานี้ราวกับตบหน้าจริงๆ!
แม้จะรู้ว่านี่เป็นวิธียั่วยุของหลี่เชียน แต่จินเซียวกลับจำเป็นต้องเข้าไปติดกับ
ใครจะอยากยอมรับต่อหน้าสหายว่าตนเองไม่มีแม้แต่ความสามารถในการจัดการตระกูล? ยังไม่ทันได้ลองก็ยอมแพ้! และจะเสียสละแม้แต่ความสุขของน้องสาว!
จินเซียวเห็นด้วยกับหลี่เชียน
ทว่าเขาก็ทำได้เพียงเห็นด้วยเท่านั้น
เขาคิดไม่ออกว่าวิธีไหนจะโน้มน้าวให้บิดาของเขาไม่เกี่ยวดองกับตระกูลเซ่าได้
ไม่อย่างนั้นเขาก็คัดค้านเรื่องที่จะให้น้องสาวแต่งงานกับเซ่าหยางไปตั้งนานแล้ว
คิดไปคิดมา เขาก็จำเป็นต้องยอมก้มศีรษะให้หลี่เชียน และเอ่ยว่า “เจ้ามีวิธีอะไร?”
“สามวิธี” หลี่เชียนเอ่ย “พ่อเจ้าอยากเกี่ยวดองกับตระกูลเซ่ามิใช่หรือ? จัดการแต่งงานที่เขาพอใจให้น้องสาวเจ้าใหม่ และเจ้าแต่งลูกสาวของตระกูลเซ่าคนหนึ่งเข้าตระกูล วิธีที่สองคือแยกทางกับตระกูลเซ่า และตระกูลของพวกเจ้าก็คิดหาทางบุกเบิกแหล่งเงินอื่น วิธีที่สาม ทำสองสิ่งพร้อมกัน ใช้การแต่งงานของเจ้าแลกน้องสาวเจ้าออกมาก่อน แล้วค่อยๆ วางแผน คิดหาทางบุกเบิกแหล่งเงินอื่นอีกที จนฐานะเท่าเทียมกันและต้านทานตระกูลเซ่าได้อย่างสูสี”
จินเซียวนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซืออย่างอ่อนแรงเหมือนท้อแท้ “เจ้าพูดได้น่าฟัง! สามวิธีนี้ไม่ใช่ว่าข้
