ในที่สุดเมิ่งฟางหลิงก็วางใจ หลังจากที่เป็นกังวลมาตลอดตั้งแต่รู้ว่าเจียงเซี่ยนจะแต่งงานกับหลี่เชียน
ดูเหมือนท่านหญิงจะชอบคนที่ชื่อหลี่เชียนนี้จริงๆ
ไทฮองไทเฮาพยายามจับคู่การแต่งงานนี้อย่างสุดกำลัง ก็ถือว่าเสร็จสมบูรณ์ โดยไม่มีอะไรผิดพลาดแล้วเช่นกัน
ไว้นางกลับถึงวังแล้ว จะคุยจ้อกับไทฮองไทเฮา จะได้ทำให้ไทฮองไทเฮาวางใจ แล้วยังไทฮองไท่เฟยที่ก่อนนางจะจากมานั้นกินมังสวิรัติอยู่ตลอด โดยหวังว่าพระพุทธเจ้าจะคุ้มครองให้ท่านหญิงแคล้วคลาดปลอดภัยและสมปรารถนา
เวลานี้ลงเอยด้วยดี ไม่แน่อาจจะเป็นเพราะไทฮองไท่เฟยทำให้พระโพธิสัตว์ซาบซึ้งใจจริงๆ ก็ได้!
เมิ่งฟางหลิงรู้สึกมีความสุข จึงยิ้มพลางคีบเห็ดหูหนูดำผัด
ทว่าชีกูกลับมั่นใจว่าจะต้องเกิดอะไรบางอย่างขึ้นตอนที่ท่านหญิงพบนายท่านของพวกนางเมื่อครู่
ไม่อย่างนั้นท่านหญิงก็คงจะไม่เป็นเช่นนี้
ก็ไม่เสียแรงที่นายท่านของพวกนางทุ่มเททุกอย่างให้ท่านหญิงเช่นกัน
นางยิ้มและไปชงชาเข้ามา
เจียงเซี่ยนความคิดตีกันยุ่งเหยิง จนนึกไม่ออกด้วยซ้ำว่าหลังจากพวกนางออกจากโรงเตี๊ยมแล้วไปที่ใดอีกบ้าง และกลับมาอย่างไร รู้แค่ว่าตอนที่ไป่เจี๋ยยกข้าวต้มลูกเดือยปลิงทะเลน้ำแกงไก่ที่คนครัวของกองบัญชาการทำมาให้นางกิน นางเกือบจะทำข้าวต้มคว่ำลงบนพื้น และลวกไป่เจี๋ยแล้ว
“นี่เจ้าเป็นอะไรไป?” ไป๋ซู่ที่กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องได้ยินเสียงจึงรีบมา นางให้ไป่เจี๋ยออกไปพักแล้วมานั่งลงบนเตียงอุ่นหล
