กัน
เขาคิดว่าหลี่เชียนตอนที่ยังไม่ได้มาก็กลัวว่าจะไม่ได้ พอได้มาแล้วก็กลัวว่าจะสูญเสียไปอีก
เซี่ยหยวนซีเตือนหลี่เชียน “ข้าคิดว่าแทนที่เจ้าจะให้ข้าไปช่วยพ่อบ้านหลี่ สู้ขอให้ท่านกั๋วกงน้อยส่งคนมาช่วยพ่อบ้านหลี่ให้เจ้าสักคนดีกว่า”
หลี่เชียนเข้าใจทันที
ในเมื่อการแต่งงานครั้งนี้เป็นเรื่องของตระกูลหลี่ แล้วทำไมจะไม่ใช่เรื่องของตระกูลเจียง
ตระกูลหลี่กลัวเสียมารยาท ตระกูลเจียงกลัวเสียหน้า
เขาเป็นคนที่พูดแล้วลงมือทำทันที จึงลากเซี่ยหยวนซีไปในทันใด “พวกเราไปหาท่านกั๋วกงน้อยกันตอนนี้เลย”
—
เจียงลวี่กำลังรู้สึกโกรธ
ไม่เพียงแต่ปล่อยหลี่เชียนไป เวลานี้บิดากับไทฮองไทเฮายังจะให้เจียงเซี่ยนออกเรือนที่ต้าถง และแต่งงานกับหลี่เชียนทันทีอีก
ต่อให้เป็นลูกสาวที่เกิดจากอนุภรรยาหรือเป็นลูกติด ก็ไม่มีเหตุผลที่จะแต่งงานอย่างลวกๆ แบบนี้เช่นกัน
เขาโยนสมุดบัญชีที่ท่านหูให้เขาดูลงบนโต๊ะเขียนหนังสือตัวใหญ่ดังปัง และเอ่ยว่า “ท่านพ่อบอกว่ามอบทรัพย์สิน เหล่านี้ให้เป็นสินเดิมแก่เจียหนาน เจ้าฟังผิดหรือเปล่า?”
ท่านหูตกใจ
ในใจเขา เจียงลวี่ไม่ใช่คนขี้เหนียว ยิ่งกว่านั้นนี่ก็เป็นเพียงส่วนน้อยของทรัพย์สินอันมากมายของตระกูลเจียง หากคุณชายรองเจียงเจิ้นอิงยังมีชีวิตอยู่ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องแบ่งมากขนาดนี้เช่นกัน ท่านกั๋วกงเพียงแค่มอบส่วนที่คุณชายรองควรได้ให้ท่านหญิงเจียหนานเท่านั้นเอง
เขาคิดแล้วก็เอ่ยพลางครุ่นคิดว่า “คุณชายให
