ู่รับประทานอาหารเช้าที่เรือนของนางไม่ได้หรือ?
เจียงเซี่ยนยิ้ม และให้หลิวตงเยว่ส่งหลี่เชียนออกไปข้างนอก
เป็นอย่างที่เขาคาดไว้ นางกำลังรับประทานอาหารเช้า ฝูเซิงผู้ติดตามของเจียงลวี่ก็มาหาหลิวตงเยว่ และถามว่าเขาเก็บของไปถึงไหนแล้ว เจียงลวี่ตัดสินใจว่ารอเจียงเซี่ยนรับประทานอาหารเช้าเสร็จแล้วก็จะลงจากเขา และเอ่ยว่า “เฉิงเอินกงจะกลับเมืองหลวง”
งานของเฉาเซวียนเสร็จสิ้นแล้ว เขาจะรีบกลับเมืองหลวงไปรายงานเรื่องราวทั้งหมดกับเฉาไทเฮา
หลิวตงเยว่อดที่จะรู้สึกนับถือหลี่เชียนเล็กน้อยไม่ได้ แต่กลับไม่แสดงออกทางสีหน้า และตอบอย่างนอบน้อมว่า “เตรียมพร้อมหมดแล้วขอรับ รอเพียงคุณชายใหญ่บอก” แล้วส่งฝูเซิงออกไป และวิ่งไปรายงานเจียงเซี่ยนที่ห้องโถง ตรวจสอบของที่จะเอาไปอีกครั้ง จนตอนที่เกี้ยวที่เจียงลวี่ส่งมารับเจียงเซี่ยนจอดหน้าประตูห้องโถงตรงประตูใหญ่ เขาถึงจะยัดซาลาเปาไส้ผักสองสามลูกเข้าไปในเสื้อและรีบออกไปข้างนอก
ตอนที่ปีนเขานั้นลงเขาง่ายขึ้นเขายาก ทว่านั่งเกี้ยวนั้นกลับขึ้นเขาง่ายลงเขายาก
คนหามเกี้ยวสี่คนน่าจะเป็นผู้ชายที่มีแรงเยอะมาก จึงเดินได้อย่างมั่นคง แต่เจียงเซี่ยนกลับกังวลตลอด ด้วยกลัวว่าจะตก ลงจากเขาอย่างยากลำบาก ขึ้นรถม้าสี่ล้อที่หลังคาแบนเท่ากันหมดตรงตีนเขาแล้ว นางถึงจะวางใจในที่สุด
ทุกคนล้อมรถม้าของนางอย่างแน่นหนาและรีบเดินทางไปต้าถง
เจียงเซี่ยนแอบเลิกม่านของรถม้าขึ้นและมองไปทางด้านหลัง
ระหว่
