อ่ย แทนที่จะให้เป่าหนิงแต่งงานกับจ้าวเซี่ยวและให้นางสร้างบารมีให้จวนจิ้งไห่โหว สู้ให้เป่าหนิงแต่งงานกับหลี่เชียนดีกว่า ต่อไปเป่าหนิงก็ยังสามารถอยู่ที่เมืองหลวง เข้าวังมาอยู่เป็นเพื่อนไทฮองไทเฮา และค้างคืนที่วังฉือหนิงบ่อยๆ ได้…ส่วนหลี่เชียนนั้น ในความทรงจำของเขาเหมือนจะหน้าตาไม่เลว ในด้านหน้าตาก็ไม่ได้ทำให้เป่าหนิงด้อยไปกว่าผู้อื่นเช่นกัน…
เขายิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าการแต่งงานนี้ดี จึงตัดสินใจว่าจะบอกข่าวนี้กับเจียงเซี่ยนในวันรุ่งขึ้น และถือโอกาสโน้มน้าวไทฮองไทเฮาด้วย
เพียงแต่เป่าหนิงเจ้าอารมณ์มาก ตอนที่เขาไปเอาพวกของที่นางชอบไปหลอกให้นางอารมณ์ดีก่อนจะดีที่สุด เขาสามารถรับปากได้แม้กระทั่งว่าจะสร้างจวนองค์หญิงให้นางใหม่หลังหนึ่ง ให้นางจัดให้หลี่เชียนอยู่ที่นั่น และนางก็ยังคงปรนนิบัติไทฮองไทเฮาได้เหมือนเมื่อก่อน
จ้าวอี้ตะโกนเรียก “เสี่ยวโต้วจึ” เสียงดัง
ตู้เซิ่งวิ่งเหยาะๆ เข้ามา
เขาสั่งเสี่ยวโต้วจึว่า “ไปดูที่กรมวังหน่อยว่ามีของอะไรเหมาะที่จะมอบให้ท่านหญิงเจียหนานบ้าง”
เสี่ยวโต้วจึยิ้มพลางขานรับ แล้วเรียกนางในกับขันทีเข้ามาช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้จ้าวอี้ และไปที่กรมวัง
ระหว่างทาง ตอนที่ผ่านตำหนักอู่อิง มีนางในหลายคนที่ไม่รู้ว่ากำลังถืออะไรอยู่เดินเข้ามาตรงหน้าพวกเขา
เหล่านางในรีบหลีกทาง และยืนชิดกำแพงอย่างเป็นระเบียบ รอให้เกี้ยวของเขาผ่านไปอย่างว่านอนสอนง่าย
หางตาของจ้าวอี้แฉลบผ่านไปอย่า
