เขาอดที่จะเอ่ยไม่ได้ว่า “จงเฉวียน เจ้าไปเมืองหลวงมาเที่ยวหนึ่ง การพูดจาก็สุภาพแล้ว ข้าว่าเจ้าเหมือนพวกคนในหน่วยงานราชการและศาลาว่าการนั้นมากขึ้นทุกทีแล้ว เจ้าอยากจัดการซื่อจื่อเจิ้นกั๋วกง เจ้าก็พูดมาตรงๆ จะมาบอกว่าทิวทัศน์งดงามน่าชมทำไม…”
หลี่เชียนได้ยินก็ยิ้มออกมา และเอ่ยว่า “เทียนอี้ เจ้าคิดว่าซื่อจื่อแห่งจวนเจิ้นกั๋วกงจัดการง่ายมากหรือ?”
จงเทียนอี้คิดแล้วก็เอ่ยว่า “ในเมืองชายแดนทางเหนือที่สำคัญทั้งเก้าเมืองคนที่ข้าชอบที่สุดคือจินเซียว หรือว่าเขาเก่งกว่าจินเซียวอีกอย่างนั้นหรือ?”
หลี่เชียนยิ้มและเอ่ยว่า “ดังนั้นข้าให้เจ้าไปดูที่เมืองหลวง เจ้าไปเมืองหลวงแล้ว ถึงจะรู้ว่าลูกหลานตระกูลที่ร่ำรวยกับลูกหลานตระกูลขุนนางที่แท้จริงเป็นอย่างไร”
จงเทียนอี้ฟังจบก็อยากไปดูสักครั้ง จึงเอ่ยว่า “เช่นนั้นข้านำหน้าไปให้เจ้าก่อนแล้วกัน?”
หลี่เชียนปิดปากเงียบ
———————————–
[1] คัมภีร์สามอักษร แบบเรียนขั้นพื้นฐานสำหรับหัดอ่านเบื้องต้น โดยเขียนเป็นข้อความวรรคละสามตัวอักษร
