ยนพระราชเสาวนีย์พระราชทานงานสมรสฉบับหนึ่งเดี๋ยวนี้ เจ้านำพระราชเสาวนีย์ฉบับนี้ตามเจียงลวี่กับหวังจ้านไปให้เร็วที่สุด และมอบพระราชเสาวนีย์ฉบับนี้ให้หลี่เชียนก่อนที่เขาจะเอ่ยปากยอมรับผิด เขาเป็นคนฉลาด ย่อมรู้ว่าทำอย่างไรจะเป็นผลดีกับตนเองที่สุด!”
“แต่แบบนี้…” เฉาเซวียนเหงื่อตกเต็มศีรษะ รู้สึกว่าตนเองปีนออกมาจากบ่อโคลนบ่อหนึ่งและตกลงไปในบ่อโคลนอีกบ่อ
อย่างนั้นก็เป็นการทำร้ายเจียงเซี่ยนไม่ใช่หรือ!
การแต่งงานที่ฮ่องเต้พระราชทานให้นั้นหย่าร้างไม่ได้!
เขาไม่อยากให้ท่านป้าเสียใจ กลัวท่านป้าจะรับไม่ได้ที่ตระกูลหลี่ทรยศ จึงหวังว่าท่านป้าจะเชื่อว่าเจียงเซี่ยนหนีตามหลี่เชียนไป แต่เขาก็ไม่อยากบังคับให้เจียงเซี่ยนแต่งงานกับโจรที่ลักพาตัวตนเองและใช้ชีวิตด้วยกันไปตลอดชีวิตเช่นกัน!
อย่างที่ป้าของเขาเอ่ย ไม่ว่าเจียงเซี่ยนจะหนีตามผู้ชายไปหรือถูกลักพาตัวไปต่างก็เป็นคำพูดเพียงฝ่ายเดียวของจินเซียวกับไป๋ซู่ พวกเขาได้แต่พูดตามความคิดของตนกันทั้งนั้น หากเจียงเซี่ยนถูกหลี่เชียนลักพาตัวไปจริง แต่ท่านป้ากลับบังคับให้เจียงเซี่ยนแต่งงานกับหลี่เชียน เช่นนั้นเขาก็ช่วยคนเลวทำเรื่องชั่วไม่ใช่หรือ!
ตอนที่ตระกูลเฉากุมอำนาจ ถึงแม้เจียงเซี่ยนจะปฏิเสธเฉาเซวียนหลายครั้ง และไม่เคยดีกับเฉาเซวียนเลย ทว่าในความคิดของเฉาเซวียน นี่ถึงจะเป็นปฏิกิริยาที่คนปกติควรมี คิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น เขาจึงไม่เพียงแต่ไม่เคยเกลียดเจียงเซี่ย
