ล เจ้าเก็บกลับมาจากสถานที่เปล่าเปลี่ยวไม่ได้! ตอนนี้เจียงเจิ้นหยวนรักหลานสาวมาก และยังไม่รู้แน่ชัดว่าเจียงเซี่ยนหนีตามคนไปหรือถูกคนลักพาตัวไปกันแน่ จึงเก็บเรื่องราวไว้ในใจ ไว้เจียงลวี่กับหวังจ้านพบเจียงเซี่ยนและรู้ความจริงแล้ว เจ้าก็รอถูกเจียงเจิ้นหยวนสับเป็นหมื่นชิ้นได้เลย! เขาคนนี้เป็นบ้าขึ้นมา แม้แต่ฝ่าบาทพระองค์ก่อนก็ยังกลัว ไม่อย่างนั้นฝ่าบาทพระองค์ก่อนจะให้หลานที่เพิ่งเกิดอย่างเจียงเซี่ยนรับเงินเดือนชินอ๋องได้อย่างไร เจ้าคิดว่าราชสำนักมีเงินมากจนไม่มีที่ใช้แล้วหรือ?”
“เจ้าต้องให้เหตุการณ์คับขันจนถูกเจียงเจิ้นหยวนฉีกแล้วถึงจะรู้จักเสียใจใช่หรือไม่?”
“เรื่องนี้เจ้าตัดสินใจไม่ได้”
“หากเจ้าไม่ไป ข้าจะให้หมิ่นโจวไป”
“แล้วเจ้าก็กลับไปเป็นลูกเขยของจวนเป่ยติ้งโหวของเจ้าอย่างว่าง่ายเถอะ”
“ดูสิว่าจวนเป่ยติ้งโหวจะปกป้องเจ้าได้หรือไม่?”
“ดูสิว่าเจ้าคุกเข่าและเลียรองเท้าของเจียงเจิ้นหยวนแล้วเจียงเจิ้นหยวนจะปล่อยเจ้าไปหรือไม่?”
เฉาเซวียนก้มหน้าลงอย่างเงียบๆ
เฉาไทเฮาป้าของเขากับเจียงเจิ้นหยวนลุงของเจียงเซี่ยนต่างเป็นคนที่มีความทะเยอทะยาน ความเด็ดเดี่ยว และความสามารถมากจนแทบจะจับวัวด้วยมือเปล่าได้ เรื่องที่พวกเขาต้องทำจะต้องทำให้สำเร็จ
เฉาเซวียนไม่สงสัยแม้แต่นิดเดียว
แต่ไม่ว่าจะเขาหรือเจียงเซี่ยนต่างก็เป็นเพียงคนที่อยากใช้ชีวิตของตนเองเท่านั้น แล้วทำไมจะต้องเข้าไปแทรกกลางระหว่างพวกเขาให้ตกที
