่โจ๊กไหหนึ่งที่คนบ้านนอกเคี่ยวมา ทว่ากำลังรับของบรรณาการที่ต่างแคว้นนำมาเข้าเฝ้า
หลี่เชียนถอนหายใจเบาๆ ปล่อยม่านรถลง และสั่งให้รถม้าออกเดินทาง
หลิวตงเยว่ถือไหดินเผาอยู่ในมือ เขาเชิดคางขึ้น และชื่นชมเจียงเซี่ยนอย่างรู้สึกเป็นเกียรติและโชคดี “ท่านหญิง ทำถูกแล้วขอรับ! ท่านเป็นผู้ที่มาจากตระกูลสูงศักดิ์ หลี่เชียนนั่นเป็นใครกัน? ท่านควรจะไม่สนใจไยดีเขาแบบนี้ ให้เขารู้ว่าท่านหญิงและราชนิกุลที่แท้จริงเป็นอย่างไร อย่าคิดว่าท่านอ่อนโยนและเป็นมิตรกับเขาแล้วก็คุยและหัวเราะต่อหน้าท่านได้ตามใจชอบ!”
เจียงเซี่ยนเพียงแค่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร
ทว่าหลี่เชียนที่ถูกหลิวตงเยว่ตำหนิอยู่ในใจนั้น เวลานี้กลับขี่ม้าและขมวดคิ้วแน่น พลางมองรถม้าของเจียงเซี่ยน ในดวงตาฉายแววเจ็บปวด
