จ้าวเซี่ยวรู้ว่า หากตนเองถูกเลือกให้เป็นสามีของท่านหญิงเจียหนาน คนมากมายก็จะพากันอิจฉาตาร้อน หากว่าจินเซียวคุยโวโอ้อวดเพื่อที่จะแสดงความใจกว้างของตนเอง และเติ้งเฉิงลู่ก็แสดงความเสียใจของตนเองออกมาอย่างเศร้าหมองเพียงลำพัง เขาก็แสดงความสุขุมและเรียบร้อยของตนเองออกมาอย่างถ่อมตนและอดทนเช่นกัน
สำหรับคำเชิญของจินเซียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นคำเชิญของอดีตศัตรูหัวใจนั้น เขาจะต้องไปอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นเขายังชอบจินเซียวมากทีเดียว รู้สึกว่าอีกฝ่ายตรงไปตรงมาและเป็นคนใจกว้าง และสิ่งที่ทำในเมืองหลวงช่วงนี้ก็ล้วนทำได้ดีจนน่าชื่นชม จึงเป็นเพื่อนที่น่าคบหาคนหนึ่ง
“อาการบาดเจ็บของข้าไม่เป็นอะไรมากแล้ว” จ้าวเซี่ยวเอ่ย พลางขยับแขนและเอ่ยว่า “ขอบคุณพี่จินมากที่ชวน ถึงวันนั้นพวกเราไปพร้อมกัน”
จินเซียวได้ยินก็ยิ้มให้จ้าวเซี่ยวอย่างหยอกเล่น และเอ่ยว่า “ข้ายังขอให้เจียงลวี่ชวนท่านหญิงเจียหนาน…”
ถึงอย่างไรก็เป็นชายหนุ่มอายุสิบเจ็ดสิบแปดปี ต่อให้เรียบร้อยแค่ไหนก็ต้องมีด้านที่เขินจนหน้าแดงเหมือนกัน
จ้าวเซี่ยวหน้าแดงเล็กน้อย
ถึงแม้เรื่องของเขากับเจียงเซี่ยนจะยังไม่ได้ตกลงกันเป็นที่เรียบร้อย แต่คนในเมืองหลวงต่างก็รู้แล้วว่าใบบันทึกวันเดือนปีและเวลาเกิดของทั้งสองคนได้วางอยู่ในราชสำนักแล้ว และรอเพียงเชิญแม่สื่ออย่างเป็นทางการในอีกสามวันเท่านั้น
จินเซียวไม่อาจล้อจ้าวเซี่ยวเล่นต่อไปได้ ถึงอย่างไรระหว่างทั้งสองค
