ถึงอย่างไรจ้าวอี้ก็เป็นลูกชายของเฉาไทเฮา จึงไม่อาจเอ่ยคำพูดนี้ให้เฉาไทเฮาได้ยินได้
ไทฮองไทเฮาก็เพียงแค่คิดในใจเช่นกัน และคิดว่าเฉาไทเฮาก็เลือกจ้าวเซี่ยวเหมือนกับตนเอง
ในความคิดของไทฮองไทเฮา จ้าวเซี่ยวเป็นคนที่มีอำนาจที่สุดในสามคนนี้ และจ้าวเซี่ยวก็ชอบเจียงเซี่ยน ถึงขนาดตั้งใจหาทางให้ได้โอกาสแต่งงานกับเจียงเซี่ยน สิ่งเดียวที่ทำให้นางลังเลก็คือจวนจิ้งไห่โหวอยู่ไกลถึงฝูเจี้ยน แต่ความเสียดายนี้กลับถูกเฉาไทเฮาจัดการไปแล้วเมื่อครู่
หากจวนจิ้งไห่โหวเลื่อนขึ้นมาเป็นจวิ้นอ๋อง เจียงเซี่ยนก็อยู่เมืองหลวงได้แล้วมิใช่หรือ!
แม้จะอยู่เมืองหลวงตลอดชีวิตไม่ได้ ทว่าก็อยู่เมืองหลวงได้เจ็ดแปดปี ไว้จิ้งไห่โหวเสียชีวิตแล้วค่อยกลับไปก็ไม่สายเช่นกัน
ไทฮองไทเฮาโล่งอก รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่หางตา และดื่มชาอย่างมีความสุข
ตอนนี้แค่รอให้จ้าวเซี่ยวแสดงออกว่าเขาจะไม่กลัวจ้าวอี้ นางก็จัดการเรื่องแต่งงานให้เจียงเซี่ยนได้แล้ว
แต่เฉาไทเฮากลับมีความคิดของตนเอง
ลูกสาวที่แต่งงานแล้วจะคิดเพื่อสามี หากจิ้งไห่โหวเลื่อนขึ้นมาเป็นจวิ้นอ๋อง ไม่ว่าจะเป็นฐานะหรือกำลังทหารก็ต้องเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ทว่าเวลานี้ท้องพระคลังว่างเปล่า หากสนใจจิ้งไห่โหวก็ไม่มีเวลาสนใจกองกำลังรักษาพระนครของตระกูลเจียง ถึงเวลานั้นเจียงเซี่ยนจะช่วยครอบครัวของสามีหรือจะช่วยครอบครัวของตนเองเล่า? และจิ้งไห่โหวก็เป็นคนเย็นชา หากวันหนึ่งตระกูลเจียงมีความบาดหมางกับ
