่องทรงสี่เหลี่ยมแกะสลักลงรักสีแดง บนกล่องแกะสลักเป็นรูปหมู่มวลบุปผาและวิหค เล็กจิ๋วและประณีต คิดว่าท่านหญิงต้องชอบแน่ จึงตั้งใจนำมามอบให้ท่านหญิงโดยเฉพาะขอรับ”
เจียงเซี่ยนรับกล่องไว้ และคุยกับเขาอย่างเกรงใจไม่กี่คำ ก็ยกชาขึ้นดื่มและส่งแขก
หลิวชิงหมิงถอยออกไปอย่างคล่องแคล่ว
เจียงเซี่ยนจำเป็นต้องยอมรับว่าหลี่เชียนมีความสามารถในการรู้จักใช้คนมากทีเดียว หลิวชิงหมิงผู้นี้ลืมตาอยู่กลับพูดโกหกกับนางได้อย่างไม่กลัวแม้แต่นิดเดียว และทำเสียเหมือนจริง ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เพียงแค่เรื่องนี้ก็ถือว่าเป็นคนที่มีความสามารถโดดเด่นแล้ว
นางเปิดกล่อง ข้างในว่างเปล่า
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็ยกกล่องขึ้นกลางอากาศและเคาะทุกด้าน
มีเสียงสะท้อนดังออกมาจากก้นกล่อง
นางใช้ปลายกรรไกรงัดก้นกล่อง มีจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่ข้างใน
เจียงเซี่ยนยิ้มออกมา รู้สึกสนุกมากเหมือนเจอสมบัติ
หลี่เชียนเขียนจดหมายมาหานาง บอกว่าสองสามวันนี้ยุ่งอยู่กับการเข้าสังคมกับบิดาของเขาตลอด จึงไม่มีเวลามาเยี่ยมนาง เขาถามนางว่าช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง? และยังบอกนางว่า พวกเขากำหนดเดินทางออกจากเมืองหลวงวันที่สิบเดือนสี่ เขาอยากเจอเจียงเซี่ยนสักครั้งก่อนไปจากเมืองหลวง ขอบคุณที่นางสนับสนุนและเมตตาเขามาตลอดครึ่งปีนี้
เจียงเซี่ยนคิดว่าระหว่างทั้งสองคนไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว จึงตอบจดหมายเขาไปว่านางราบรื่นดีทุกอย่าง และนางออกจากวังลำบาก คงจะไม่ไปพบเขาแล้ว
