สียงเจือความกระวนกระวายที่แม้แต่ตนเองก็ไม่รู้สึกเช่นกัน นางเอ่ยว่า “เจ้าเป็นอะไรไป?”
หลี่เชียนรีบเอ่ยว่า “ข้าไม่เป็นไร” ทว่าพอมองดวงตาสีดำสนิทที่จ้องเขาอยู่ของเจียงเซี่ยน หัวใจเขาก็คิดจะก่อความวุ่นวายขึ้นมาเอง จนกระทั่งอดที่จะเอ่ยไม่ได้ว่า “คนข้างนอกต่างกำลังลือว่าฝ่าบาทจะตั้งท่านเป็นฮองเฮา…”
สีหน้าของเจียงเซี่ยนเปลี่ยนเป็นซีดลงกว่าเดิมในชั่วพริบตา
นางยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มดูถูก
มิน่าเล่าไทฮองไทเฮาถึงไม่อยากให้นางตามจ้าวอี้มาดูการละเล่นบนน้ำแข็งแล้ว คงจะได้ยินข่าวลือแบบนี้มาก่อนแล้วแน่ๆ
ความไม่เป็นธรรมและการเหยียดหยามที่ได้รับในชาติก่อนเหล่านั้นหมุนวนในใจนางอีกครั้ง จนนางอดที่จะเอ่ยไม่ได้ว่า “เขาคิดจะใช้ข้าเป็นเครื่องมือ?! ฝันไปเถอะ!” นางเข้าใจจุดสำคัญในนี้ทันที และปรายตามองหลี่เชียนอย่างเย็นชา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงสูงปนแหลม เหมือนกับที่ทั้งสองคนปฏิบัติต่อกันหลังจากที่นางกับหลี่เชียนทะเลาะกันจนแตกหักกันแล้วในชาติก่อน “เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะให้ตนเองแต่งงานออกไปก่อนเขาตั้งฮองเฮาอย่างแน่นอน”
จ้าวอี้จะกลายเป็นเพียงบันไดที่จะก้าวไปสู่ความก้าวหน้าของนางเท่านั้น
——————-
