ทักทายแล้ว
หลังจากนั้นซุนเต๋อกงก็มารับนางไปที่ห้องอุ่นเล็กๆ ที่สร้างขึ้นมาชั่วคราวข้างๆ
พวกหานถงซินก็มาถึงแล้ว เจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่เป็นสองคนที่มาช้าที่สุด ไช่หรูอี้แนะนำคนอื่นในห้องให้กับเจียงเซี่ยนและไป๋ซู่อย่างเรียบร้อย
คุณหนูสองคนของจวนอันกั๋วกงต่างเป็นหลานสาวของอันกั๋วกง เจียงเซี่ยนไม่เคยเจอ จึงตั้งใจมองเล็กน้อย
ทั้งสองคนต่างหน้าตาสะสวย ทว่าท่าทางแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง คนหนึ่งสดใสสวยงาม อีกคนสุภาพงดงาม
เจียงเซี่ยนเห็นแล้วก็อยากหัวเราะ
ส่งสตรีสองคนที่งามใกล้เคียงกันเข้าวังมาพร้อมกัน มีแต่จะทำให้เลือกใครสักคนได้ลำบาก จึงให้พวกนางเป็นสนมอยู่ในวังกันทั้งคู่
มิน่าเล่าหลายปีนี้จวนอันกั๋วกงยิ่งอยู่ก็ยิ่งแย่
คุณหนูใหญ่ของตระกูลอันลู่โหวชื่อเล่นว่าเป่าเหลียน เจียงเซี่ยนเคยเจอไม่กี่ครั้ง แต่นางก็เป็นคนที่ขาวผ่องและน่าเอ็นดู มองไปแวบแรกก็ไม่ได้สนใจเหมือนกับเติ้งเฉิงลู่พี่ชายแท้ๆ ของนาง
นางเข้ามาคารวะเจียงเซี่ยนกับไป๋ซู่อย่างเขินอาย
ส่วนคุณหนูสองคนของตระกูลราชเลขาธิการวังที่มาใหม่นั้น…หน้าตาขี้เหร่ไปหน่อยจริงๆ ที่สำคัญพวกนางยังเป็นลูกสาวของขุนนางฝ่ายบุ๋นด้วย ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่ค่อยชอบคนที่มาจากตระกูลที่สร้างความดีความชอบ ไม่เพียงแต่เย็นชากับเจียงเซี่ยน ทว่ายังดูถูกและเมินเฉยอย่างที่ดูถูกทหารด้วย กลับเป็นลูกสาวของซูเพ่ยเหวินรองเสนาบดีกรมพิธีการที่ไม่เพียงแต่หน้าตาดี ยังทำอะไรเหมาะสมและร
