ที่ฝ่าบาทอยู่ที่ภูเขาวั่นโซ่ว ไทเฮาปฏิบัติกับฝ่าบาทอย่างไร เจ้าก็เห็นแล้ว เรื่องสำคัญที่ต้องจัดการอย่างเร่งด่วนในเวลานี้คือฟื้นฟูความสัมพันธ์กับฝ่าบาทและเหล่าราชเลขาธิการ ตราบใดที่ยังมีชีวิตก็ยังมีอนาคตและความหวัง ส่วนหลังจากนี้ค่อยว่ากัน”
เฉาเซวียนจะไม่รู้ได้อย่างไร?
ไม่อย่างนั้นหลี่ฉางชิงก็คงจะไม่ให้หลี่เชียนมาคุยเรื่องนี้กับเขาแล้ว
เขามองหิมะที่ยิ่งตกก็ยิ่งหนักข้างนอก สีหน้าฉายแววละอายใจ และเอ่ยเสียงเบาว่า “เดิมทีไทเฮาอยากพระราชทานงานสมรสให้เจ้ากับคุณหนูไป๋ซู่…”
“ตอนนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกัน!” หลี่เชียนท่าทางไม่ใส่ใจอย่างสิ้นเชิง “ตอนนั้นไทเฮาสนับสนุนตระกูลหลี่ แน่นอนว่าให้ตระกูลหลี่แต่งงานกับตระกูลไป๋ก็ย่อมดีกว่า เวลานี้ตระกูลของข้าร่วมทุกข์ร่วมสุขกับไทเฮา ฝ่าบาทเห็นแก่ไทเฮา ไม่คิดบัญชีกับตระกูลหลี่ของพวกเราก็ดีแล้ว จะสนพระทัยตระกูลหลี่ได้อย่างไร? ตระกูลหลี่จะได้แต่งงานกับตระกูลไป๋ก็เพราะไทเฮาทรงโปรดปราน” เขาเอ่ยพลางยิ้มอย่างเย้าแหย่ว่า “เจ้าคงจะไม่ได้รู้สึกไม่พอใจเพราะเรื่องนี้ใช่หรือไม่?”
“จะเป็นไปได้อย่างไร!” เฉาเซวียนมองเขาอย่างไม่พอใจ และยกจอกเหล้าดื่มรวดเดียวหมด “ข้าเพียงแค่รู้สึกผิดต่อเจ้านิดหน่อยเท่านั้น!”
เป็นดังที่หลี่เชียนเอ่ย ก่อนหน้านี้ที่ตระกูลหลี่มีสิทธิแต่งงานกับตระกูลไป๋ เป็นเพราะป้าของเขาต้องการใช้งานตระกูลหลี่ในตำแหน่งสำคัญ เวลานี้ป้าของเขาตกอับแล้ว ในสายตาคน
