พี่สาวดูเหมือนจะเด็กกว่าท่านหญิงอู่หยางผู้เป็นน้องสาวอย่างน้อยสิบปี และท่านหญิงตงหยางก็ใจกว้างและอบอุ่นกับคนอื่นมากกว่าท่านหญิงอู่หยางเช่นกัน พอนางเห็นเจียงเซี่ยนก็ยิ้มและทักทาย จับมือของเจียงเซี่ยนและมองขึ้นลง บอกว่านางเหมือนจะผอมอีกแล้ว ช่วงนี้สบายดีหรือไม่ ไทฮองไทเฮาสบายดีหรือ นางไม่ได้เข้าวังไปคารวะไทฮองไทเฮานานมากแล้ว ไว้อีกสองวันจะไปเยี่ยมไทฮองไทเฮา…มีความใส่ใจในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน
แต่ท่านหญิงอู่หยางกลับแค่พยักหน้าตอนที่เจียงเซี่ยนคารวะนาง
บางทีอาจจะเป็นเพราะเด็กที่ไม่มีที่พึ่งย่อมเป็นแบบนี้เร็ว ตอนที่เจียงเซี่ยนเข้าพบท่านหญิงทั้งสองนั้น คนสกุลหมี่กับคนสกุลหูลูกสะใภ้สองคนของท่านหญิงตงหยางยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเรียบร้อยและไม่กล้าขยับ แต่คนสกุลกัวลูกสะใภ้ของท่านหญิงอู่หยางกลับลากลูกสะใภ้ทั้งสองคนของท่านหญิงตงหยางเข้าไปคารวะเจียงเซี่ยนอย่างกระตือรือร้นมาก
เจียงเซี่ยนมองหลายคนที่อยู่ตรงหน้า แล้วก็ถอนหายใจเล็กน้อยอย่างเลี่ยงไม่ได้
ตอนนั้นฮ่องเต้เซี่ยวจงก็ทิ้งไว้เพียงไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟย พอมาถึงฮ่องเต้องค์ก่อน…วังหลังก็เหลือแค่เฉาไทเฮาคนเดียว จ้าวอี้ยังไม่ได้แต่งงาน มองไปโดยรอบ ในราชวงศ์ก็มีแต่ลูกพี่ลูกน้องที่ห่างเหินอย่างพวกนาง ส่วนพวกสตรีจากครอบครัวของพี่ชายและน้องชายของเฉาไทเฮานั้น เจียงเซี่ยนไม่เคยรู้จัก
นางถามท่านหญิงตงหยาง “ทำไมถึงไม่เห็นพี่ซินล่ะเจ้าคะ?”
ท่านห
