ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง!
คิดไม่ถึงว่าหานถงซินก็ชอบเฉาเซวียนเหมือนกัน
เจียงเซี่ยนล่วงรู้ความลับของเด็กสาวทั้งสองในชั่วพริบตา
นางเม้มปากยิ้ม
ชาติก่อน ก่อนที่นางจะแต่งงาน นางไม่เคยมาร่วมงานเลี้ยงแบบนี้เพียงคนเดียวเลย จึงยิ่งไม่มีทางที่จะสนใจคนอื่นนอกจากไป๋ซู่และจ้าวอี้ เพราะนางคิดว่าราชสำนักนี้นอกจากไป๋ซู่และจ้าวอี้แล้ว ทุกคนล้วนเคยได้รับความกรุณาจากเฉาไทเฮา จิตใจของพวกเขาทุกคนต่างเอนเอียงไปทางเฉาไทเฮา เจียงเซี่ยนจึงไม่คิดจะสนิทกับพวกนาง พอนางเป็นฮองเฮา ปีแรกก็กังวลกับอาการป่วยของไทฮองไทเฮา ปีให้หลังก็โกรธคนสกุลฟาง แล้วก็เป็นไทเฮาผู้สำเร็จราชการแทนอีก โอกาสที่จะติดต่อกับสตรีบรรดาศักดิ์ข้างในและข้างนอกเหล่านี้จึงยิ่งน้อย
ความรักของเด็กสาวแบบนี้ทำให้เจียงเซี่ยนรู้สึกสนใจมาก
นางยิ้มพลางมองเฉาเซวียนที่เดินเข้ามาอย่างหล่อเหลา และทักทายสตรีแต่ละคนอย่างนุ่มนวลและอ้อมค้อม ทันใดนั้นความคิดมากมายก็ผุดขึ้นมา
เฉาเซวียนรู้ว่าจะจ้าวอี้ยึดอำนาจไทเฮาหรือยัง?
หากเขารู้ว่าเฉาไทเฮาถูกพวกลุงของนางใช้กำลังบังคับให้ยอมทำตามแล้ว เขายังจะรักษาความสุขอันผิวเผินนี้ไว้ได้หรือไม่?
ชาติก่อนพอเฉาไทเฮาตายไป เขาก็จำเป็นต้องพึ่งพาตนเอง ดังนั้นจึงเติบโตขึ้นมาก
ชาตินี้ลุงของนางจะคิดหาทางรักษาชีวิตของเฉาไทเฮาไว้บีบบังคับให้จ้าวอี้ยอมทำตาม เขาจะทำอย่างไร? จะกลายเป็นคนแบบไหนกัน?
เจียงเซี่ยนเหลือบตาลง ขนตายาวทิ้งเงามืดไว้บนเป
