่อสายตาของเฉาไทเฮากับหลี่เชียนโดยมีขันทีหลายคนถือโคมไฟอยู่
เฉาไทเฮาชะงักฝีเท้า และมองไปอย่างแน่วแน่
ใต้แสงไฟนั้น แก้มที่ขาวเกลี้ยงเกลาของจ้าวอี้ขึ้นสีแดงสดใสสวยงามสองลูก นัยน์ตาสว่างไสวเหมือนดวงดาว ทั้งยังเปล่งประกายมีชีวิตชีวาและได้ใจปนภูมิใจกับผลงานที่ตนเองได้มามาก
ทว่าใบหน้าของเจียงเจิ้นหยวนซ่อนอยู่ในแสงไฟอย่างครึ่งมืดครึ่งสว่าง จึงมองเห็นสีหน้าไม่ชัด
หลี่เชียนรีบก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวและขวางอยู่หน้าเฉาไทเฮา
เฉาไทเฮาตบบ่าของหลี่เชียน ส่งสัญญาณให้หลี่เชียนไปยืนข้างๆ แล้วจ้องไปที่เจียงเจิ้นหยวน โดยไม่มองจ้าวอี้แม้แต่ครั้งเดียวด้วยซ้ำ พลางเอ่ยอย่างเย็นชาว่า “เจียงเจิ้นหยวนจวนเจิ้นกั๋วกง ซื่อสัตย์และเสียสละชีวิตเพื่อแคว้นมาหลายรุ่น นึกไม่ถึงว่าจะถูกทำลายในมือเจ้า เจ้าบังอาจมากที่กล้ายุยงให้ฝ่าบาทอกตัญญูต่อมารดา!”
——————
