ูงและอำนาจไปแล้วก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว” แล้วเอ่ยกับองครักษ์ที่ล้อมเข้ามาอีกว่า “พวกเจ้าไม่ต้องกังวล แค่ทำงานในส่วนของตนเองให้ดีก็พอแล้ว”
เขาแอบรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้คือลูกชายของตระกูลหลี่ที่ท่านพ่อเอ่ยถึงก่อนหน้านี้
น่าสนใจ น่าสนใจ!
คิดไม่ถึงว่าบุตรชายของตระกูลหลี่จะหน้าตาแบบนี้!
ทุกคนคารวะอย่างเงียบๆ และเข้าไปซ่อนในพุ่มไม้อีกครั้ง
เจียงลวี่เงยหน้าขึ้น พลางมองรั้วที่สูงมาก และเผยรอยยิ้มที่เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ออกมา
—
เฉาไทเฮาที่รอเฉากั๋วจู้อยู่ถูกรบกวนด้วยเสียงร้องอย่างตกใจ
ใครที่มันมีตาหามีแววไม่ขนาดนี้
ฮูหยินอันเฉิงไม่พอใจมาก และตวาดว่า “เรื่องอะไรถึงเสียงดังโหวกเหวกขนาดนี้!”
ประตูถูกเปิดดังปัง นางในที่อยู่ข้างกายเฉาไทเฮาวิ่งเข้ามาอย่างลนลาน และเอ่ยว่า “ไทเฮาเพคะ มี…มีองครักษ์ลอบบุกเข้ามาทางตำหนักหลัง บอกว่ามีเรื่องสำคัญจะทูลไทเฮาเพคะ”
———————-
