เจียงเซี่ยนยืนมองท่าเรือวารีเคียงพฤกษาที่อยู่ห่างออกไป จากห้องโดยสารบนเรือด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ และนิ่งไปนานมาก
แต่หลี่เชียนไม่รู้ว่าเจียงเซี่ยนกำลังมองเขาอยู่บนเรือ จึงยังคงเอ่ยเสียงดังอยู่ตรงนั้นว่า “เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ใครเป็นคนดูแลงานทางด้านนี้ ใครก็ได้ตอบข้ามา!”
กรมพิธีการมองเจ้ากรมพิธีการ กรมวังมองเจ้ากรมวัง สายตาของเหล่าขันทีบ้างก็จับจ้องอยู่ที่คนสองคนที่อยู่ข้างกายหมิ่นโจวที่กำลังตะโกนให้คนช่วย บ้างก็จับจ้องอยู่ที่หมิ่นสี่ที่นั่งอยู่บนพื้นอย่างอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง ใครก็ไม่กล้าออกหน้าทั้งนั้น
หลี่เชียนเห็นว่ากรมพิธีการนั้นเป็นขุนนางระดับเก้า และถึงอย่างไรหมิ่นสี่ก็เป็นขุนนางระดับแปด เขาจึงเลือกถามหมิ่นสี่ “เกิดอะไรขึ้น?”
หมิ่นสี่ตัวสั่นเทา เวลานี้เพิ่งจะตั้งสติได้ จึงตะโกนอย่างหวาดกลัวจนตัวสั่นงันงก “เร็วเข้า รีบช่วยคน! ผู้ช่วยขันทีของพวกเรา…” คำพูดที่ว่าคนของท่านหญิงโยนลงไปในทะเลสาบวนเวียนอยู่ตรงปากเขา แล้วก็ถูกเขากลืนลงไป
ท่านหญิงเจียหนานกล้าขัดขืนแม้กระทั่งคำพูดของฮ่องเต้อย่างเปิดเผย ตอนนี้เขายึดติดกับความผิดของท่านหญิงเจียหนาน หากหมิ่นโจวรอดกลับมาก็ยังสามารถโต้เถียงกับท่านหญิงเจียหนานได้บ้าง ทว่าหากหมิ่นโจวตาย ไม่มีชื่อเสียง ผลประโยชน์ และทรัพย์สินเงินทอง ใครจะอยากไปหาเรื่องออกหน้าแทนหมิ่นโจวกัน!
เวลานี้ช่วยหมิ่นโจวให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน
“ผู้ช่วยขันทีของพวกเราตกลงไปในน้ำแล
