ข่าวที่เชื่อถือได้มาว่าฮ่องเต้พักที่ตำหนักเหรินโซ่วแล้ว เขายังคิดว่าขันทีหมิ่นล่วงเกินฮ่องเต้และถูกฮ่องเต้สั่งให้คนโยนลงน้ำ
“เชิญหมอมาหรือยัง?” หลี่เชียนเอ่ยอย่างจิตใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว “ผู้ช่วยขันทีหมิ่นเป็นอย่างไรบ้าง? เป็นอันตรายถึงชีวิตหรือไม่?”
ใครบางคนกำลังรีบรักษาหมิ่นโจวด้วยการกดร่องตรงกลางระหว่างริมฝีปากกับจมูกของเขาอยู่ และตอบว่า “ก็ขึ้นอยู่กับว่าจะกลับมาหายใจได้หรือไม่แล้ว”
ผู้คนที่มุงดูต่างแย่งกันพูดจนเริ่มเอะอะเสียงดัง
ใครบางคนเดินมาหยุดตรงหน้าหลี่เชียนอย่างรวดเร็ว และรายงานเสียงเบาว่า “องครักษ์หลี่ เป็นฝีมือของท่านหญิงเจียหนาน! ไม่รู้ว่าผู้ช่วยขันทีหมิ่นล่วงเกินท่านหญิงเจียหนานอย่างไร จึงถูกคนของท่านหญิงเจียหนานโยนลงไปในทะเลสาบจากบนเรือ…”
คนที่รายงานเสียงไม่ดังและไม่เบาไป คนที่อยู่ใกล้หลี่เชียนต่างก็ได้ยินกันหมดแล้ว
“เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?”
“ล่วงเกินท่านหญิงเจียหนานเรื่องอะไรกันแน่?”
บางคนไม่รู้จะทำอย่างไรดี บางคนสอบถามเสียงเบา
ริมฝั่งเงียบลงอย่างน่าประหลาด
บางคนมองเรือมังกรที่จอดเทียบริมฝั่งอย่างไม่สบายใจ
หลี่เชียนหน้าตาตกตะลึงจนแทบปิดไม่มิด
ท่านหญิงเจียหนานมาได้อย่างไร?
ไม่ใช่ว่านางไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่ภูเขาวั่นโซ่วเสียหน่อย?
ไทฮองไทเฮาและเจิ้นกั๋วกงปล่อยให้นางมาได้อย่างไร?
เขาทุ่มเทอย่างสุดกำลังแล้ว ส่วนจะสำเร็จหรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาแล้ว วางแผ
