เพียงแต่เอ่ยถึงเรื่องนี้ก็ต้องบอกจวนเจิ้นกั๋วกงด้วย ต้องให้เจียงเจิ้นหยวนอนุญาตถึงไปได้ และตอนไปก็ต้องพาหลิวเสี่ยวหม่านไปรับใช้อยู่ข้างกายด้วย
หากเจียงเซี่ยนไม่ได้เอ่ยว่าให้เก็บเฉาไทเฮาไว้สู้กับจ้าวอี้ และจวนเจิ้นกั๋วกงก็จะได้ประโยชน์จากความขัดแย้งอันยืดเยื้อของทั้งสองฝ่าย ไม่ว่าอย่างไรเจียงเจิ้นหยวนก็ไม่มีทางอนุญาตให้เจียงเซี่ยนไปพัวพันกับที่ภูเขาวั่นโซ่วอย่างเด็ดขาด ทว่าตั้งแต่รู้ความทุกข์ในใจของเจียงเซี่ยน เจียงเจิ้นหยวนก็ไม่อาจเห็นนางเป็นเด็กสาวแสนธรรมดาได้แล้ว วิธีของไทฮองไทเฮาทำให้เขาคิดว่าเจียงเซี่ยนเป็นคนขอให้เขาช่วยทางอ้อม บวกกับเขาอยากคุยกับเจียงเซี่ยนสักคำสองคำก็ลำบาก เวลานี้ในใจเขาเจียงเซี่ยนเป็นเด็กสาวที่ช่างคิด สติปัญญาเฉียบแหลม และวางแผนเก่ง เขาไม่แน่ใจว่าเจียงเซี่ยนเพียงแค่อยากดูกายกรรมเท่านั้น หรือมีธุระอะไรที่ต้องไปภูเขาวั่นโซ่วให้ได้ ดังนั้นจึงอนุญาตทันที
ไทฮองไทเฮาคิดว่านางไม่รู้เรื่องที่ภูเขาวั่นโซ่วเลย เจียงเจิ้นหยวนเป็นลุงของเจียงเซี่ยน และทุกคนก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว อย่างไรเจียงเจิ้นหยวนก็ไม่มีทางที่จะทำร้ายเจียงเซี่ยน ในเมื่อเจียงเจิ้นหยวนคิดว่าเจียงเซี่ยนไปได้ เช่นนั้นก็ย่อมไปได้
