ิงกับวังคุนหนิงที่ทุกที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเฉาไทเฮา และชอบอยู่ที่นี่มากกว่า
เจียงเซี่ยนรู้สึกว่าเรื่องนี้ตนเองกับจ้าวอี้เหมือนกันมากทีเดียว
บางทีอาจจะเพราะนางวางยาฆ่าจ้าวอี้กับคนสกุลฟางที่นี่ นางจึงไม่ชอบภูเขาวั่นโซ่วเป็นอย่างมาก และกลับชอบอยู่ในวังฉือหนิงที่อยู่จนชินมาตั้งแต่เด็กและเต็มไปด้วยกลิ่นอายความรักและความเมตตาของไทฮองไทเฮา
หลังจากนางว่าราชการหลังม่าน ก็ไม่เคยไปที่ภูเขาวั่นโซ่วอีกเลย
คนที่นี่ต่างชอบจับตามองคนเบื้องบน
ความโปรดปรานของผู้คนเบื้องบนมักจะทำให้คนเบื้องล่างคุยโวโอ้อวด
ภูเขาวั่นโซ่วก็ค่อยๆ ขาดการบูรณะ จนกลายเป็นเสื่อมโทรมเช่นกัน
ดังนั้นเจียงเซี่ยนจึงไม่คุ้นเคยกับภูเขาวั่นโซ่วนัก
ต่อให้นางไม่ชอบแค่ไหน ก็ทำได้เพียงอดทนฟังเช่นกัน
“…ด้านหลังวัดต้าเป้าเอินเหยียนโซ่วเป็นตำหนักอวี้หวากับตำหนักอวิ๋นจิ่น ถัดไปอีกทางด้านหลังเป็นตำหนักไผอวิ๋นกับตำหนักเต๋อฮุย ระหว่างสองตำหนักเป็นตำหนักจื่อเซียวกับตำหนักฟางฮุย…” หลิวเสี่ยวหม่านเอ่ยเสียงเบาไปเรื่อย “ไทเฮาจะประทับที่ตำหนักเต๋อฮุย…ตำหนักหยวนหล่างอยู่ตรงนี้ แต่ตำหนักเที่ยวหย่วนอยู่ตรงนี้…อ๋องเหลียวกับซื่อจื่อจิ้งไห่โหวอยู่ที่ตำหนักหยวนหล่าง แต่คนหนึ่งอยู่ฝั่งตะวันออก อีกคนอยู่ฝั่งตะวันตก ตรงกลางยังมีศาลากั้นอยู่หลังหนึ่ง บนแผนที่ดูเหมือนใกล้มาก ความจริงแล้วต้องเดินเกือบครึ่งชั่วยาม…ตำหนักเที่ยวหย่วนอยู่ตรงนี้ ที่แสดงกายกรรมก็อยู
