ธีการกับกรมวังอยู่เลย!
และในวัง มีผู้ชายเพียงคนเดียว!
เด็กคนนี้เป็นลูกใคร ไม่ต้องบอกก็รู้ได้
“ไม่ ไม่ ไม่” ไทฮองไทเฮาหน้ามืดไปพักหนึ่ง แล้วเอ่ยอย่างตื่นตระหนกว่า “ไม่มีทาง! เป็นไปไม่ได้! คนสกุลฟางนั่นต้องไปมั่วกับองครักษ์คนไหนมาแน่…” พูดออกมาได้ไม่กี่คำ จู่ๆ ไทฮองไทเฮาก็เข้าใจ นางลุกขึ้นยืนทันที และเอ่ยว่า “แม่นมฟางอยู่ที่ไหน? เรียกนางมาพบข้า! แล้วยังคนที่ลักลอบเป็นชู้กับนางนั่นก็อุดปากให้จมน้ำไปให้หมด…”
เรื่องนี้ต้องป้ายความผิดให้ใครสักคนและแยกฮ่องเต้ออกมา
นางก็รู้ว่าไม่ว่าจะเป็นไทฮองไทเฮาหรือไทเฮา พอรู้เรื่องของคนสกุลฟางกับจ้าวอี้แล้วก็มีแต่จะทำแบบนี้เท่านั้น
นี่ก็คือสาเหตุที่ทำไมนางถึงไม่ยอมจัดการคนสกุลฟางอย่างง่ายดายขนาดนั้นเช่นกัน
เจียงเซี่ยนเรียก “เสด็จยาย” ครั้งหนึ่ง นางจับมือของไทฮองไทเฮา และเอ่ยว่า “พระราชวังต้องห้ามแห่งนี้คือพระราชวังต้องห้ามของไทเฮา คนที่ควบคุมวังทั้งหกและตำหนักต่างๆ ก็คือไทเฮาเช่นกัน ทำไมเสด็จยายจะต้องทำเกินหน้าที่ด้วยเพคะ? มอบให้ไทเฮาไปจัดการไม่ดีหรือ? ในเมื่อฝ่าบาททำเรื่องแบบนี้ และยังปิดบังทั้งเสด็จยายและไทเฮาเสียมิด ก็แสดงว่าฝ่าบาทชอบคนสกุลฟาง และหวังให้เด็กคนนี้เกิดมา เสด็จยายปล่อยให้ไทเฮาจัดการไปดีกว่า หากเข้าไปยุ่งเรื่องของฝ่าบาท จะไม่ทำให้ฝ่าบาททรงเกลียดเสด็จยายงั้นหรือเพคะ?”
———————————–
