จะเป็นอย่างแรกหรืออย่างหลัง ตระกูลหลี่ก็จะใช้ชีวิตอย่างลำบาก เหล่าผู้ช่วยอย่างพวกเขาก็จะหมดความหมายไปด้วย
เขารีบเอ่ยว่า “ท่านหญิงเจียหนานเป็นคนบอกท่านหรือ?”
หลี่เชียนเงียบอยู่นาน
ภาพที่เจียงเซี่ยนนั่งดื่มชาอยู่ตรงนั้นอย่างสงบปรากฏขึ้นในความทรงจำ
โดดเดี่ยวและอ้างว้างอย่างที่ไม่อาจเอ่ยออกมาได้
ทำให้เขานึกถึงแล้วรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวเล็กน้อย
“คนที่ฉลาดล้ำลึกอย่างนาง จะเอ่ยออกมาตรงๆ ได้อย่างไร? ยิ่งกว่านั้นเรื่องนี้ยังเกี่ยวพันถึงตระกูลเจียงจวนเจิ้นกั๋วกงและตระกูลหวังจวนชินเอินป๋อ” หลี่เชียนเอ่ยเสียงทุ้มลึก “แต่นางบอกสิ่งที่สามารถบอกได้กับข้าหมดแล้ว…” เขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ให้เซี่ยหยวนซีฟังอย่างละเอียด “ทางเฉาไทเฮานั้นแน่นอนว่าไม่ต้องพูดถึงแล้ว เหล่าขุนนางจากสำนักราชเลขาธิการที่ช่วยฝ่าบาทบริหารราชการแผ่นดิน เสนาบดีกรมขุนนาง และพวกแม่ทัพจากต้าถง เมืองเซวียน และเมืองจี้ ล้วนเป็นคนของนาง ทางฝ่าบาทนี้ดูเหมือนจะมีไทฮองไทเฮากับอ๋องเจี่ยน แต่ไทฮองไทเฮาเก็บตัวอยู่ในวังหลัง สุดท้ายก็ทำได้เพียงออกพระราชเสาวนีย์แสดงระบบการสืบสันตติวงศ์ของราชวงศ์หลังจากทำสำเร็จแล้ว อ๋องเจี่ยนเป็นอาของฮ่องเต้พระองค์ก่อน คุมกรมวัง มีความสัมพันธ์อันดีกับขุนนางทั้งราชสำนักและพระญาติทางฝ่ายไทฮองไทเฮาที่สร้างความดีความชอบให้แคว้นอย่างใหญ่หลวง ทว่าเขาไม่มีอำนาจทางการทหารอยู่ในมือ ถึงจะอยากช่วยสนับสนุนฝ่าบาทแต่ก
