อของเจ้ามิใช่หรือ?”
ความนัยที่แฝงอยู่ในนั้นคือ กระทั่งยามสี่คนเจ้าก็เอาชนะไม่ได้หรือ?
หลี่เชียนไม่รู้ว่าจะดุเจียงเซี่ยนอย่างไรดีจริงๆ
เจ้าบอกว่านางไร้เดียงสา นางก็สามารถใช้ตนเองสกัดผู้หญิงของฮ่องเต้ไว้ในบ้านได้ โดยคิดออกในชั่วพริบตา เจ้าบอกว่านางทำอะไรเฉลียวฉลาดและเชี่ยวชาญ นางก็กลับคิดเรื่องวางเพลิงกับจับชู้ออกมาได้…ทว่าการวางเพลิงนั้นทำไม่ได้ แต่การจับชู้เหมือนจะเป็นความคิดที่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องแบบนี้ค่อนข้างควบคุมง่าย…
หลี่เชียนคิดทบทวนถึงความเป็นไปได้ของการจับชู้อย่างจริงจัง สุดท้ายก็เอ่ยกับเจียงเซี่ยนว่า “วันหลังดีหรือไม่? ยาสลบวันนี้อาจจะทำให้องครักษ์คนหนึ่งในนั้นระวังตัวแล้ว หากแสดงละครจับชู้บุกเข้าไปอีก เกรงว่าจะเกิดความสงสัยได้ กลัวว่าจะแหวกหญ้าให้งูตื่น และดึงดูดความสนใจของผู้หญิงที่อยู่ในบ้านนั้น”
เจียงเซี่ยนรู้สึกว่าหลี่เชียนพูดจามีเหตุผลมาก
หากผู้หญิงคนนั้นคือคนสกุลฟาง จะจัดการคนสกุลฟางอย่างไรนั้นก็ขึ้นอยู่กับว่านางเจอคนสกุลฟางด้วยวิธีไหน
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็เอ่ยว่า “ข้ายังมีอีกวิธี…”
————————————
