ัดสินใจกันใหม่อีกครั้ง สุดท้ายก็ถูกเขาปรับเปลี่ยนจนต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง และไม่เหมือนกับความคิดของนาง
เขาคงจะนิสัยเสียแบบนี้ตั้งแต่เด็กแล้ว!
เมื่อก่อนนางอดทนเพื่อแคว้น แล้วทำไมเวลานี้นางต้องอดทนด้วย?
ถ้วยชาของเจียงเซี่ยนกระแทกลงบนโต๊ะชาเสียงดัง
นางลุกขึ้นยืนทันที และหยิบห่อผ้าสักหลาดข้างกายขึ้นมาเหมือนจะจากไป
“อย่า อย่า อย่า” หลี่เชียนได้สติกลับมา และก้าวเข้ามาขวางเจียงเซี่ยนอย่างรวดเร็ว พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ทำไมท่านถึงนิสัยแย่แบบนี้? ข้าแค่กำลังคิดหาทาง ท่านก็จะไปแล้ว นางในระดับสี่ ไม่ใช่นางในของวังเฉียนชิงก็ต้องเป็นวังคุนหนิงหรือวังฉือหนิงแล้ว วังฉือหนิงนั้นไม่ใช่ว่าท่านเอ่ยเพียงแค่คำเดียวก็ทำได้ ส่วนวังเฉียนชิงหากท่านอยากไปสืบ นั่นก็ไม่ง่ายนัก เช่นนั้นก็เป็นคนของวังคุนหนิงแล้ว ทำให้ท่านลำบากเช่นนี้ ข้าเดาว่าน่าจะเป็นคนที่อยู่ข้างกายไทเฮา เรื่องนี้เดิมทีผู้หญิงก็ละเอียดกว่าผู้ชายอยู่แล้ว แตะเพียงนิดเดียวก็ส่งผลต่อสถานการณ์ทั้งหมด ข้ายังไม่เคยทำความรู้จักกับผู้หญิง อย่างไรก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน”
เจียงเซี่ยนมองเขา สายตาใสแจ๋ว สีหน้าจริงใจ นางรู้สึกว่าเขาไม่ได้โกหก จึงค่อยๆ นั่งลงอีกครั้ง
หลี่เชียนถอนหายใจอย่างโล่งอก
แต่พอถอนหายใจออกมา เขาก็เริ่มรู้สึกว่าตนเองผิดปกติเล็กน้อย
เขาอยากอาศัยท่านหญิงเจียหนานสืบเรื่องราวสักเล็กน้อย จึงอยากผูกมิตรกับนาง ทว่านั่นก็