ควรจะเป็นความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมกันหรือมองจากข้างบนลงมาข้างล่างถึงจะสามารถทำให้พวกเขาให้ความสำคัญกับเขาได้ เขาทำแบบนี้ต่อหน้านางแทบจะเป็นการประจบประแจง…จะให้ท่านหญิงเจียหนานได้เปรียบตั้งแต่ต้นได้อย่างไร ต่อไปยังจะพูดจากันดีๆ ได้หรือ!
หลี่เชียนหงุดหงิดเล็กน้อย
แต่เขาเป็นคนใจกว้างมาโดยตลอด และคิดว่าในเมื่อเรื่องราวเป็นเช่นนี้แล้ว ไปคิดมากอีกก็ไร้ประโยชน์เช่นกัน จึงจำเป็นต้องเตือนสติตนเอง และกู้สถานการณ์กลับมา
เขานั่งลงบนเก้าอี้ไท่ซือข้างเจียงเซี่ยน พอหันหน้าไปก็เห็นใบหน้าด้านข้างที่เค้าโครงสวยงามของเจียงเซี่ยน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจมูกที่สวยเหมือนภูเขาที่ทอดตัวต่อกันนั้น หัวใจของเขาอุ่นวาบขึ้นมา อยากถามนางมากว่าจมูกนี้เหมือนใคร ทว่ายังดีที่เพิ่งจะเตือนตนเองไป พออ้าปากก็นึกถึงเรื่องเมื่อครู่ แล้วกลืนคำพูดนี้ลงไป…
หลี่เชียนตั้งสติ ดื่มชาไปสองสามอึก และเอ่ยว่า “ท่านหญิง รู้อะไรบ้างหรือ?”
เจียงเซี่ยนคิดว่าตนเองตอบเขาไปตามตรงแบบนี้ไม่ได้
ชาติก่อนเวลาที่หลี่เชียนคุยกับนางมักจะชอบอ้อมไปอ้อมมา ทุกครั้งที่นางนึกถึงก็โกรธเป็นอย่างมาก ทว่าพอนางใจเย็นลง นางก็จำเป็นต้องยอมรับว่าวิธีนี้ของเขานับว่าเยี่ยมยอด ทั้งสามารถหลอกล่อศัตรูได้ และยังสามารถควบคุมจังหวะและทิศทางในการพูดได้ด้วย
“ข้าว่าให้คนเอาเสื้อคลุมนกยูงไหมทองของเจ้าตัวนั้นไปปะชุนที่ฝ่ายซักล้างสักหน่อยดีกว่า” นางค่อยๆ เอ่ย “อย่าเห็นว่าข้าเดินออ
