่มั่นคง เขาอาจเริ่มลงมือมาตั้งแต่พันปีที่แล้ว แต่การเปลี่ยนสภาพจากหยางเป็นหยินที่แท้จริง ก็เพิ่งจะสำเร็จสมบูรณ์ในร้อยปีนี้เท่านั้น”
หากสามารถย้อนกลับไปได้ร้อยปี…สถานการณ์ย่อมไม่เหมือนเดิมเป็นแน่
ต่อให้เขาเริ่มลงมือด้วยความรีบเร่งในภายหลัง แผนการนั้นก็เกือบประสบผลแล้ว
อาศัยสมบัติแห่งผลเพื่อเขย่าดาราตะเกียงดับแสง พลิกดินเฉินทั่วโลกกลับสู่สภาวะหยาง ทุกสิ่งล้วนใกล้บรรลุ เว้นเพียงหนึ่งเดียว
ดินหยินแห่งดาราจุดแรก
คือดินเฉินที่เจินจวินลึกลับใช้เป็นจุดเริ่มต้นพลิกหยางเป็นหยิน ซึ่งเป็นรากฐานของทุกการกลับด้าน จงกวงหาไม่พบตำแหน่งของมัน
และเขาก็พ่ายแพ้เพราะจุดนี้เอง
เจินจวินลึกลับผู้นั้นใช้ดินหยินแห่งดาราจุดต้นบ่อนทำลายวารีมังกรในร่มเงาของเขา ทำให้เขาล้มเหลวในยามสุดท้าย
เมื่อคิดถึงตรงนี้ จงกวงก็ทอดมองไปยังผืนโลกเบื้องล่าง
“เจ้าซ่อนไว้ที่ใด…ดินหยินแห่งดาราจุดแรก?”
ยามนี้เขาเทียบได้กับเจินจวินที่มองโลกทั้งผืนจากมุมสูง ไม่ว่าจะโลกจริงหรือเขตวางรากฐาน ย่อมไม่มีสิ่งใดหลบสายตาได้ แต่เขากลับมองไม่เห็นแม้ร่องรอยของฝ่ายตรงข้าม ดินเฉินทั้งหมดในสายตาเขาล้วนเป็นหยางแล้ว ไม่มีเงาใดของหยินหลงเหลืออยู่
“หรือว่า…”
สายตาของจงกวงพลันไหว เขาคล้ายจะนึกอะไรออกบางอย่าง แสงในดวงตาแวบวาบขึ้นครู่หนึ่ง…ก่อนจะมืดดับลงอีกครา
“ไร้ประโยชน์ ยังไงก็เป็นหมากตายอยู่ดี”
แต่ไม่นาน เขาก็ตั้งสติกลับคืน
เขาคำนวณครู่หนึ่ง หันกลับไปด
