ววาวราวกับผ้าดิ้น เปล่งประกายสว่างไสวระยิบระยับ
ทันใดนั้นนางก็คิดอะไรบางอย่างออก
ราวกับจุดประกายความคิดให้นาง
หากจริงๆ แล้วเซียวหรงเหนียงไม่ได้เป็นคนให้กำเนิดจ้าวสี่ หากซ่งเสียนอี๋เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ หากฮูหยินเฟิ่งเซิ่งแซ่ฟางในอนาคตก็ลงแรงในนั้นด้วยเล็กน้อย…
ใต้หล้านี้ก็ไม่มีสิ่งใดสมบูรณ์แบบไร้ตำหนิ
และยิ่งสมบูรณ์แบบไร้ตำหนิ ของที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังก็ยิ่งร้ายแรง
เจียงเซี่ยนหันตัวไปเรียกฉิงเค่อเสียงดังว่า “เจ้าไปเชิญใต้เท้าเฉาเข้าวังมาให้ข้า…” ยังไม่ทันพูดจบก็กลืนลงคอไปอีก
นางพลั้งปากไป
เวลานี้นางยังไม่ใช่ไทเฮาในราชวงศ์ปัจจุบัน และเฉาเซวียนก็ไม่ใช่ขุนนางคนสนิทของนางเช่นกัน แล้วทั้งสองคนก็ไม่ได้ทำข้อตกลงลับสำหรับทำงานร่วมกันด้วย
เช่นนั้นเรื่องนี้มอบให้ใครไปทำดีเล่า?
แน่นอนว่าต้องเป็นเจียงลวี่ ลูกพี่ลูกน้องผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชายคนโตของนาง
ทว่าเวลานี้เจียงลวี่อยู่ที่ฐานที่มั่นเทียนจิน และน่าจะเป็นการไปอย่างลับๆ นางช่วยเขาปิดบังยังไม่ทัน แล้วจะให้คนอื่นสังเกตเห็นเขาได้อย่างไร!
แน่นอนว่าหวังจ้านก็ได้เช่นกัน
แต่หากหวังจ้านรู้แล้วก็จะถูกลากเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้ ไม่ว่าเฉาไทเฮาจะหมดอำนาจหรือไม่ ก็จะต้องล่วงเกินจ้าวอี้ และคนที่ล่วงเกินจ้าวอี้แล้ว ภายภาคหน้าก็จะไม่ได้ชีวิตอย่างปกติสุข
นอกเสียจากว่า…จ้าวอี้จะไม่ได้เป็นฮ่องเต้แล้ว!
หัวใจของเจียงเซี่ยนเต้นผิดจังหวะอย่างรุนแรง
—————————————
[
