นผู้ตรวจการกองทัพเรือ เช่นนี้ราชสำนักทั้งประหยัดเงินได้สองล้านตำลึง และยังได้กองทัพเรือเพิ่มมาอีกกองทัพด้วย แล้วทำไมจะไม่ยินดีที่จะทำล่ะ?
นางก็ยิ่งโกรธมากขึ้น
บิดาของซือเจียเหลียงเคยรับตำแหน่งข้าหลวงผานอวี๋ เพราะถูกโจรสลัดญี่ปุ่นทำลายเมืองจึงตายในหน้าที่
ในราชสำนักเล่าลือกันมาตลอดว่า ตอนนั้นผานอวี๋ถูกทำลายเมือง เพราะจิ้งไห่โหวกับบิดาของซือเจียเหลียงมีความแค้นส่วนตัว จึงเสริมกำลังไม่ทัน
ตอนที่นางอ่านฎีกาก็กำลังคิดอยู่ว่าให้ซือเจียเหลียงไปได้หรือไม่
ใครจะรู้ว่านางยังไม่ได้ตัดสินใจ หลี่เชียนกลับช่วยนางตัดสินใจแล้ว
ไม่มีทางที่นางจะคิดว่าเขาเป็นขุนนางซื่อสัตย์
ความโหดร้ายและความทะเยอทะยานของหลี่เชียนนั้นสมจริงจริงๆ
นางโมโหขึ้นมาแล้ว
เฉาเซวียนมาแล้ว
แล้วก็ให้นางส่งซือเจียเหลียงไปเป็นผู้ตรวจการกองทัพเรือเช่นกัน
นางก็ไม่ส่งซือเจียเหลียงไปสักที
ถ่วงเวลาไว้หลายวัน มองไปทั่วราชสำนักก็ไม่มีใครเหมาะกว่าสักคน นางจะเห็นเรื่องใหญ่ของแคว้นเป็นเรื่องเล่นๆ ก็ไม่ได้ จึงจำต้องให้ซือเจียเหลียงไปฝูเจี้ยน
แล้วเจียงเซี่ยนก็ตื่นในทันใด
ทั้งร่างนางเต็มไปด้วยเหงื่อ
นางเรียกฉิงเค่อมาเช็ดตัวให้นาง
แต่ในใจกลับอดที่จะคิดไม่ได้ ‘ฝันนี้หมายความว่าอย่างไรกันแน่? ทำไมนางฝันถึงหลี่เชียนอีกแล้ว…ไม่สิ ฝันถึงเรื่องในอดีตชาติ’
เจียงเซี่ยนหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง
ดวงตะวันใกล้ลับฟ้า ท้องฟ้าครึ่งหนึ่งปกคลุมด้วยเมฆหลากสี แว
