ไข้เจียงเซี่ยน และวิ่งไปอย่างรวดเร็ว
เจียงเซี่ยนกินยาแล้ว ถึงแม้เจ้าตัวจะทำหน้าหงุดหงิด แต่อย่างไรก็ไม่มีไข้แล้ว นางนั่งดื่มน้ำอุ่นที่ผสมเกลือเล็กน้อยอยู่บนเตียง โดยมีไป๋ซู่คอยอยู่เป็นเพื่อน นางคุยกับหวังจ้านผ่านม่านอยู่ ไป่เจี๋ยก็เข้ามาบอกนางว่าฮูหยินเจิ้นกั๋วกงแซ่ฝางส่งสาส์นเข้ามา บอกว่านัดดูตัวให้เจียงลวี่แล้ว อยากเชิญเจียงเซี่ยนกลับไปดูที่จวน แถมยังบอกว่า ‘เจียหนานเป็นน้องสาวของสามี สะใภ้ใหม่ก็ต้องให้เจียหนานชอบด้วย’ ต้องให้เจียงเซี่ยนได้เห็นสักครั้งให้ได้
ไป๋ซู่อยากหัวเราะ
นางนึกไม่ถึงว่าฮูหยินเจิ้นกั๋วกงจะคิดอุบายแบบนี้
หวังจ้านได้ยินแล้วกลับทำหน้าแปลกๆ เล็กน้อย และเอ่ยว่า “เป็นไปไม่ได้กระมัง? อาลวี่แต่งงานก็ต้องให้เจ้าเห็นด้วย…เจ้าไม่ได้อยู่ที่จวนเจิ้นกั๋วกงเสียหน่อย ทำไมต้องก้าวก่ายเรื่องของอาลวี่ด้วย?”
เจียงเซี่ยนลอบถอนหายใจในใจ
ชาติก่อนนางเป็นฮองเฮาแล้วพี่ชายใหญ่ถึงได้หมั้นและแต่งงานกับคนที่ตัวเขาถูกใจ อู๋จ้าวลูกสาวเพียงคนเดียวของอู๋ฝู่เฉิงอาลักษณ์ที่ไม่เป็นที่รู้จักนักในเมืองหลวง ทว่าแม้พี่สะใภ้ของนางคนนี้จะเป็นบุตรสาวของตระกูลอาลักษณ์ แต่กลับหน้าตาสะสวยสะดุดตา แม้จะรู้หนังสือเล็กน้อย ทว่ากลับควบคุมเรื่องอาหารการกินในจวนได้เป็นอย่างดี ตั้งแต่อู๋จ้าวแต่งเข้าตระกูลเจียงมา งานมากมายของตระกูลเจียงก็มอบไว้ในมือของอู๋จ้าว ทรัพย์สินในบ้านก็เพิ่มมาเท่าตัว ไม่เพียงเท่านี้ อู๋จ้าว
